Oli Imron surasi — Oyat 146

Kalimalarning ma'nolari:

• Ribbiyūn: Allohga ixlos bilan ibodat qiluvchi, ilm va taqvo egalari bo‘lgan katta jamoa, guruh.
• Vahanū: Zaiflashdilar, ruhan tushkunlikka tushdilar, jur’atsizlik qildilar.
• Dha‘ufū: Jismoniy kuchsizlikka uchradilar, jangga qodir bo‘lmay qoldilar.
• Iskānū: Dushmanga bo‘ysunib, xo‘rlik bilan egildilar, itoatkorlik qildilar.

Tafsir:

Qancha-qancha payg‘ambarlar bo‘lganki, ular bilan birga ko‘plab solih va iymonli jamoa (ribbiyūn) dushmanga qarshi jang qilgan. Ular Alloh yo‘lida jarohatlanish, halok bo‘lish kabi og‘ir sinovlarga duch kelganlarida, na ruhan zaiflashdilar, na jismonan bo‘shashdilar va na dushmanga bo‘ysunib, xo‘rlikka tushdilar. Aksincha, ular sabr-u bardosh bilan mustahkam turdilar, iymonlarida sobit qoldilar va Allohning yordamiga ishonib, kurashni davom ettirdilar. Alloh taolo mana shunday sabr qiluvchi bandalarini sevadi va ularni O‘zining yordami va g‘alabasi bilan siylaydi.

Foydalar:

• Bu oyat mo‘minlarga katta bir saboq beradi: Alloh yo‘lida duch keladigan har qanday qiyinchilik, og‘riq va yo‘qotishlar — bu sinovdir va ular oldida sabr qilish iymonning belgisidir.
• Payg‘ambarlar va ularning izdoshlari ham inson edilar, ular ham jarohatlandilar va shahid bo‘ldilar, lekin hech qachon umidsizlikka tushmadilar. Bu bizga sabr va matonatning haqiqiy namunasi.
• Allohning muhabbati faqat sabr qiluvchilarga nasib bo‘ladi. Sabr esa g‘alabaning kalitidir — kim sabr qilsa, Alloh uni zoye qilmaydi va oxir-oqibat yordam beradi.
• Bu oyat musulmonlarga ruhiy kuch bag‘ishlaydi: qiyinchiliklar vaqtinchalik, ammo sabrning mukofoti abadiydir. Allohning sevgisiga erishish — eng buyuk baxtdir.