ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 146

የአል-ኢምራን ሱራ (3) — አንቀጽ 146

የቃላት ማብራሪያ፦

• ወከአይይን (وَكَأَيِّن)፦ ትርጉሙ "እንዴት ብዙ!" ወይም "ብዙ ሆነው!" ማለት ነው፤ ብዛትን ለማሳየት የሚያገለግል ቃል ነው።
• ሪብቢዩን (رِبِّيُّونَ)፦ ብዙ ሰዎች፣ ጭፍሮች፣ ወይም በእምነታቸው ጸንተው የሚቆሙ ታዛዥ ተከታዮች ማለት ነው።
• ወሀኑ (وَهَنُوا)፦ ፈሩ፣ ደከሙ፣ ተሸነፉ ማለት ነው።
• ኢስተካኑ (اسْتَكَانُوا)፦ ለጠላት ተገዙ፣ ተዋረዱ፣ ተንበረከኩ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ በዚህ አንቀጽ ውስጥ የቀደሙትን ነቢያትና ተከታዮቻቸውን ሁኔታ እያስታወሰን ነው። ከቀደሙት ነቢያት ብዙዎቹ ከአላህ መንገድ ላይ ሲዋጉ ከእነሱ ጋር ብዙ ቁጥር ያላቸው ታዛዥ ተከታዮች ነበሩ። እነዚህ ሰዎች በጦርነቱ ውስጥ ጉዳት ሲደርስባቸው፣ ሲቆሰሉ ወይም ሲገደሉ፣ በዚህ ምክንያት አልፈሩም፣ አልደከሙም። ለጠላታቸውም አልተገዙም፣ አልተንበረከኩም። ምክንያቱም ይህ መከራ በአላህ መንገድ ላይ ስለሆነ በእምነታቸው ጸንተው ቆሙ። አላህም በመከራ ጊዜ ታጋሽ የሆኑትን ሰዎች ይወዳል።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ታላቅ ትምህርት ይሰጠናል። በእምነታችን መንገድ ላይ ችግሮችና መከራዎች ሲያጋጥሙን መፍራት፣ መድከም ወይም ለክፉ ኃይሎች መገዛት የለብንም። ይልቁንም እንደ ቀደሙት ነቢያት ተከታዮች በትዕግስት ተጠብቀን መቆም አለብን። አላህ ታጋሾችን ይወዳል፤ ትዕግስትም የአላህን ፍቅር የሚያመጣ ታላቅ ባህሪ ነው። ስለዚህ በሕይወታችን ውስጥ የሚያጋጥሙንን ፈተናዎች በትዕግስት ተቀብለን፣ በአላህ ላይ ተመኩረን፣ የእርሱን ፍቅርና ምህረት ለማግኘት እንጣር። ይህች አንቀጽ ልባችንን የምታጠነክር፣ በእምነት መንገድ ላይ ጽናትን የምትሰጠን ታላቅ ትምህርት ናት።