Аль Имран сүрөсү — Аят 147

1. Кээ бир сөздөрдүн мааниси:

— «إِسْرَافَنَا»: чектен чыгуубуз, ашыра кетишибиз, күнөөдө аша чаап кетишибиз.

— «ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا»: буттарыбызды бекем кыл, тайгактабай туруубузду камсыз кыл.

— «انصُرْنَا»: бизге жеңиш бер, жардам кыл.

1. Түшүндүрмө:

Бул аятта Аллах Таала азап-сыноолорго дуушар болгон, согуш талаасында кыйынчылыктарга кабылган ыймандуу пенделердин кандай сөз айтканын баяндайт. Алардын оозунан чыккан нерсе — нааразылык же даттануу эмес, тескерисинче, Аллахка болгон моюн сунуу, кечирим суроо жана жардам күтүү болгон. Алар: «Оо, Раббибиз! Күнөөлөрүбүздү жана ишибиздеги чектен чыгуубузду кечир. Буттарыбызды бекем кыл, душманга бетме-бет келгенде тайгактабай туруубузду камсыз кыл. Жана каапыр коомго каршы бизге жеңиш бер», — деп дуба кылышкан.

Алардын бул дубасы үч нерсени камтыйт: биринчиси — күнөөлөрдү, ашыра кетүүлөрдү кечирүүнү суроо; экинчиси — сыноо убагында туруктуу болуу, бекем туруу; үчүнчүсү — душманга каршы жеңишке жетүү. Бул алардын Аллахка болгон ишеними терең экенин, өздөрүнүн алсыздыгын моюнга алып, күч-кубатты жалгыз Аллахтан сураганын көрсөтөт. Алар сыноого сабыр кылып, дуба менен жооп берүүнү тандашкан.

1. Бул аяттан алынуучу пайдалар:

— Кыйынчылыкка кабылганда нааразы болуу эмес, Аллахка кайрылып, кечирим суроо жана жардам күтүү — ыймандуу адамдын жолу.

— Күнөөлөрдү моюнга алуу жана алардан кечирим суроо — пенденин Раббисине болгон момундук белгиси.

— Сыноо убагында туруктуу болуу, тайгактабоо үчүн Аллахтан жардам суроо зарыл.

— Дуба — ыймандуунун куралы; ал аркылуу пенде Аллах менен байланышын бекемдейт.

— Жеңиш жана ийгилик жалгыз Аллахтын колунда экенин түшүнүү, ошондуктан Ага гана таянуу керек.

— Бул аят ыймандууларга үмүт берет: сыноо канчалык оор болсо да, Аллахка кайрылган пенде жалгыз калбайт, Анын жардамы жана кечирими дайыма жакын.