Аль Имран сүрәсе — Аять 174

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَانقَلَبُوا — алар кире кайттылар.
• بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللهِ — Аллаһның нигъмәте (рәхмәте) белән.
• وَفَضْلٍ — һәм Аллаһның өстәмә юмартлыгы (фазыйләте) белән.
• لَّمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ — аларга бернинди начарлык (зиян, авырлык) кагылмады.
• وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللهِ — алар Аллаһның ризалыгын эзләп, Аңа һәм Аның Рәсүленә итагать иттеләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэминнәрнең Ухуд сугышыннан соңгы хәлен бәян итә. Әбү Суфьян һәм мөшрикләр киләсе елда Бәдергә кайтырга вәгъдә иткән иделәр. Мөселманнар, Пәйгамбәребез салләллаһу галәйһи вә сәлләм җитәкчелегендә, бу очрашуга әзерләнеп, Мәдинәдән чыгып, "Хәмрә әл-Әсәд" дигән урынга кадәр бардылар. Әбү Суфьян куркып, кире кайтты, ә мөселманнар, бернинди сугышсыз, сәүдә итәргә өлгерделәр һәм файда күреп, исән-сау кире кайттылар.

Алар Аллаһның рәхмәте һәм юмартлыгы белән кире кайттылар: аларга бернинди начарлык, үлем яки яра кагылмады. Алар Аллаһның ризалыгын күздә тотып, Аңа һәм Аның Рәсүленә итагать иттеләр, куркуларына карамастан, чыгу боерыгын үтәделәр. Нәтиҗәдә, Аллаһ аларга ике яктан да хәер бирде: беренчедән, алар сугышсыз исән калдылар, икенчедән, сәүдәдә файда таптылар һәм иманнары тагын да ныгыды. Аллаһы Тәгалә — бик зур юмартлык иясе, Ул үз колларына көтелмәгән рәвештә дә нигъмәтләр бирә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһка тәвәккәл итүче һәм Аның боерыкларын үтәүче бәндәләрне Аллаһ һичкем көтмәгән юллар белән саклый һәм аларга ярдәм итә.
2. Дошманнан курку — Аллаһның ярдәменнән мәхрүм калу сәбәбе түгел; бәлки, ихлас йөрәк белән Аллаһ юлында чыгу — бәхет һәм уңышның ачкычы.
3. Аллаһның ризалыгын эзләү — бәндә өчен иң зур максат булырга тиеш, чөнки ул ризалык белән бергә дөньяда да, ахирәттә дә бөтен яхшылыклар килә.
4. Бу аять мөэминнәргә өмет бирә: авырлыклардан соң җиңеллек, куркудан соң иминлек киләчәк, дип өйрәтә.