سورت آل عمران — آیت 184

د کلمو معناګانې:

• الْبَيِّنَاتِ: څرګندې معجزې او روښانه دلايل.
• الزُّبُرِ: کتابونه او صحيفې، چې د زَبُور جمع ده.
• الْكِتَابِ الْمُنِيرِ: هغه کتاب چې روښانه وي او خلکو ته لار ښکاره کوي.

د آيت تفسير:

که دا کافر او منکران تا دروغجن وبولي، نو ته غمجن کېږه مه، ځکه دا د کافرانو عادت دی. له تا مخکې هم ډېر رسولان دروغجن بلل شوي وو، حال دا چې هغوى خپلو قومونو ته څرګندې معجزې او روښانه دلايل راوړي وو، او له ځان سره يې هغه کتابونه راوړي وو چې پکې نصيحتونه او لارښوونې وې، او هغه روښانه کتاب يې راوړی وو چې د احکامو او شريعتونو رڼا يې خپره کړې وه. نو ته په دې خبره تسلي ومومه چې ستا دا حالت د پخوانيو پيغمبرانو له حالت سره ورته دی، او دا ستا د صداقت او رسالت دليل دی.

فايدې:

• دا آيت پيغمبرانو ته تسلي ورکوي او مومنانو ته دا درس ورکوي چې د حق د تبليغ په لاره کې د خلکو مخالفت او دروغجن بلل نوي نه دي، بلکې دا د پخوانيو پيغمبرانو عادت و.
• پيغمبرانو ته د دې آيت له لارې دا څرګنده شوه چې د دوی رسالت د پخوانيو رسولانو له لارې سره تړلی دی، نو د دوی تکذيب هم د هغوى له تکذيب سره ورته دی.
• په دې آيت کې د پيغمبرانو د معجزو او کتابونو يادونه شوې، چې دا د اسلام د حقانيت دلايل پیاوړي کوي او زړونه د دين په لور راجلبوي.
• د دې آيت له لارې مومنان دا زده کوي چې د حق په لاره کې له سختيو او مخالفتونو مه وېرېږي، ځکه چې دا د پيغمبرانو لاره وه او بري يې له دوی سره و.