Surah Aal-Imran — Aya 184

Ma’anonin Kalmomin:

• Al-Bayyinat: Hujjoji masu haske da alamu da ke nuna gaskiyar manzanni.
• Az-Zubur: Littattafan da aka saukar wa annabawa, kamar Suhufi (takardu) waɗanda ke kunshe da wa’azi da tunatarwa.
• Al-Kitab al-Munir: Littafin da yake haskakawa da bayyana al’amura, wato abin da ke ba da haske ga hanyoyin shiri’a da hukunce-hukuncen addini.

Tafsirin Ayar:

Idan mutanenka, ya Muhammad (SAW), suka ƙaryata ka, to kada ka yi baƙin ciki ko damuwa, domin wannan ba sabon abu ba ne a cikin al’ummar da suka gabata. Haƙiƙa, manzanni da yawa da suka zo kafin ka, an ƙaryata su, duk da cewa sun zo wa mutanensu da hujjoji bayyanannu da ke nuna gaskiyarsu, da littattafan da ke kunshe da wa’azi da tunatarwa, da kuma littafin da yake haskakawa, wato abin da ke bayyana shiri’a da hukunce-hukunce. Don haka, ƙaryatawar da suka yi maka ba ta rage darajar manzancinka ba, kamar yadda ba ta rage darajar manzannin da suka gabata ba. Wannan yana ta’aziyya ga Manzon Allah (SAW) da kwantar da hankalinsa, yana kuma nuna cewa tafarkin gaskiya yana da wahala, amma sakamakonsa yana da girma.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙaryatawa ga manzanni al’ada ce ta kafirai a kowane zamani, don haka kada mai wa’azi ya yanke ƙauna idan aka ƙaryata shi.
2. Hakuri da juriya a kan cutarwa a cikin hanyar da’awa abu ne da ake bukata, domin manzanni duk sun sha wahala irin wannan.
3. Hujjojin manzanni sun kasance bayyanannu, amma masu ƙarya ba su amfana da su, saboda taurin zuciya da son rai.
4. Littattafan da Allah ya saukar suna da haske da shiriya ga al’umma, kuma su ne tushen shiri’a da hikima.
5. Wannan ayar tana ta’aziyya ga duk wanda ke aiki da addini, cewa lada yana wurin Allah, ba wurin mutane ba, kuma nasara tana zuwa bayan hakuri.