სურა ალ-იმრანი — აია 184

ეს [სასჯელი] იმის გამო, რაც თქვენმა ხელებმა წინასწარ მოიმზადა [თქვენი ურწმუნოების, უსამართლობის, ბოროტებისა და ცოდვების გამო], და იცოდეთ, რომ ალლაჰი არ არის (თავისი) მსახურების მჩაგვრელი.

[ეს იუდეველები არიან] ისინი, რომლებმაც თქვეს (როდესაც ისლამისკენ მოუწოდეს მათ): «ალლაჰმა გვიანდერძა [გვიბრძანა] ჩვენ (თორაში), რომ არ ვირწმუნოთ არც ერთი მოციქული, სანამ არ მოვა ჩვენთან ისეთი (სასწაულით) — მსხვერპლით, რომელსაც ის ალლაჰს შესწირავს და რომელსაც ციდან ჩამოსული ცეცხლი შეჭამს [დაწვავს]». უთხარი (მათ), (ო, მოციქულო): «ჩემამდე უკვე მოვიდნენ თქვენთან მოციქულები ნათელი ნიშნებითა და მტკიცებულებებით, და იმითაც, რაც თქვენ თქვით [მსხვერპლით, რომელსაც ციდან ჩამოსული ცეცხლი წვავდა]. მაშ რატომ მოკალით ისინი, თუ მართლები ხართ იმაში, რასაც ამბობთ?»

ყოველი (შექმნილი) სული [ყოველი ადამიანი, ჯინი, ანგელოზი, ცხოველი და სხვა] იგემებს სიკვდილს, რამდენ ხანსაც არ უნდა ეცოცხლოს ამ ქვეყანაზე. და სრულად, ყოველგვარი დაკლების გარეშე, მოგეცემათ თქვენი საზღაური აღდგომის დღეს. ვინც დაშორებული იქნება ცეცხლს [ჯოჯოხეთს] და შეყვანილი იქნება სამოთხეში — სწორედ მან მიაღწია წარმატებას. და არაფერია ამ ქვეყნიერების ცხოვრება, გარდა მოტყუებითი სიამოვნებისა.

۞ აუცილებლად იქნებით გამოცდილი თქვენი ქონებით და საკუთარი თავებით იქამდე, ვიდრე ჭეშმარიტი მორწმუნე სხვებისგან არ გამოირჩევა. და აუცილებლად მოისმენთ ბევრ წყენასა და შეურაცხყოფას იმათგან, ვისაც თქვენამდე ებოძა წიგნი [იუდეველებისა და ქრისტიანებისგან], აგრეთვე მათგან, ვინც მრავალღმერთიანი გახდა. ხოლო თუ გამოიჩენთ მოთმინებას და შეეშინდებით ალლაჰის სასჯელის (მისი ბრძანებების შესრულებით და იმისგან განრიდებით, რაც მან აკრძალა), მაშინ ეს არის იმ საქმეთა რიცხვიდან, რომელთათვისაც აუცილებელია მტკიცე ნება და სიმტკიცე.