Suurah Aal-Imraan — Aayad 184

Macnada Erayada:

• Al-Zubur (الزُّبُر): Kutubta loo soo diray ambiyadii, waxayna la macno tahay buugaagta ama suxuufka la soo dejiyay.
• Al-Kitaab al-Muniir (الْكِتَابِ الْمُنِيرِ): Kitaabka cad ee iftiimiya, kaas oo dadka u muujiya xaqa iyo baadilka, isla markaana ka faydiyay mugdiga iyo jahliga.

Tafsiirka Aayadda:

Haddii ay ku beeniyaan Nabiyow – kuwa gaalada ah ee Yuhuudda iyo kuwa kale – ha ka walwalin oo ha murugoonin, waayo kani ma aha wax cusub oo kugu soo gaaray adiga uun, ee waxaa horay loo beeniyay rasuullo badan oo kaa horreeyay. Kuwaas waxay la yimaadeen xujooyin cad oo muujinaya runta ay ku jiraan, iyo kutub lagu waaniyay dadka, iyo Kitaab cad oo iftiimiya, kaas oo dadka u bixinaya iftiin lagu garto xaqa. Sidaa darteed, haddii ay ku beeniyaan adiga, waxay raaceen jidkii kuwii beeniyay rasuulladii hore, mana ahayn wax lala yaabo.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Dhiirigelin iyo xasilooni: Aayaddu waxay ku dhiirigelinaysaa Nebiga ﷺ iyo ummaddiisa inay ku samraan marka la beeniyo, waayo beeninta waxay tahay dabeecad ka dhex jirtay dadkii hore ee gaalada ah.
2. Qalbiga u xasilinta: Waxay u xasilinaysaa qalbiga mu'uminka in runta ay leedahay gargaarka Ilaahay, xataa haddii dadku beeniyaan, sida rasuulladii hore loo gargaaray.
3. Wanaagga kitaabka Qur'aanka: Aayaddu waxay muujinaysaa in Qur'aanka kariimka ah uu yahay kitaab iftiimiya, oo dadka ka saaraya mugdiga, isla markaana ku hanuuninaya jidka toosan.
4. Ku dayashada rasuullada: Waxay nagu baraysaa inaan ku dayanno rasuullada adkaysiga iyo samirka, oo aynaan ka quusan marka la beeniyo ama la caayo, balse sii wadno faafinta xaqa iyo hanuunka.