Surja Ali-Imran — Ajet 184

Kuptimet e fjalëve:

• el-bejjinat (الْبَيِّنَاتِ): Dëshmitë e qarta dhe mrekullitë e dukshme që iu paraqitën popujve të tyre.
• ez-zubur (الزُّبُرِ): Librat qiellorë, siç janë fletët e profetëve (suhuf), që përmbajnë këshilla, urtësi dhe porosi.
• el-kitab el-munir (الْكِتَابِ الْمُنِيرِ): Libri i qartë dhe ndriçues, që e bën të dukshme të vërtetën dhe e largon errësirën e injorancës.

Tefsiri i ajets:

O Muhamed, nëse të mohojnë ty ata që nuk besojnë nga ithtarët e librit dhe idhujtarët, mos u hidhëro dhe mos u pikëllo, sepse kjo nuk është diçka e re. Para teje, shumë profetë të nderuar u mohuan nga popujt e tyre, edhe pse ata u erdhën atyre me mrekulli të qarta dhe argumente të padiskutueshme, me libra qiellorë që përmbanin këshilla dhe urtësi, dhe me Shkrime të ndritura që ndriçojnë rrugën e drejtësisë dhe sqarojnë ligjet e Zotit. Pra, mohimi i të pabesëve ndaj teje nuk është gjë e re, sepse kështu kanë vepruar edhe me profetët e mëparshëm, dhe ti je një prej tyre në këtë sprovë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ngushëllim për Pejgamberin ﷺ dhe për besimtarët: mohimi nga ana e jobesimtarëve nuk duhet të të lëkundë, sepse kjo është sunneti (ligji) i Zotit me profetët e Tij, dhe durimi ndaj kësaj është rrugë e ndjekur nga të dërguarit.
2. Tregues i vërtetësisë së profetëve: fakti që ata u mohuan pavarësisht se erdhën me prova të qarta dhe libra ndriçues, tregon se mohimi i tyre nuk ishte për mungesë argumentesh, por për kokëfortësi dhe arrogancë.
3. Nxitje për durim dhe qëndrueshmëri: besimtari duhet të dijë se rruga e thirrjes në Islam është e mbushur me sfida, por durimi dhe mbështetja te Zoti sjellin fitore, ashtu siç ndodhi me profetët e mëparshëm.
4. Vlera e librave qiellorë: përmendja e "librit ndriçues" tregon se shpalljet hyjnore janë dritë që udhëzon njerëzimin drejt së vërtetës dhe lumturisë në të dy jetët.