Surja Ali-Imran — Ajet 190

Kuptimet e fjalëve:

• El-ulul-elbab (أُولِي الْأَلْبَابِ): njerëzit me mendje të shëndoshë dhe intelekt të pastër, që i kuptojnë gjërat thellë dhe nxjerrin mësime prej tyre.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se në krijimin e qiejve dhe tokës, pa ndonjë shembull të mëparshëm, dhe në alternimin e natës e të ditës – duke u zëvendësuar njëra pas tjetrës, herë njëra është e gjatë e tjetra e shkurtër – ekzistojnë shenja të qarta dhe prova të mëdha për fuqinë e Allahut dhe njësinë e Tij. Këto shenja i kuptojnë vetëm njerëzit me mendje të shëndoshë, të cilët mendojnë thellë dhe arrijnë në përfundimin se ky univers i madh ka një Krijues të vetëm, që e meriton adhurimin vetëm Ai. Ata shohin në këtë krijim të përsosur dhe në këtë rregull të mahnitshëm dëshmi të qarta për madhështinë e Allahut dhe përsosmërinë e fuqisë së Tij.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Meditimi mbi krijimin e qiejve dhe tokës dhe ndryshimin e natës e të ditës është një prej rrugëve më të mira për të forcuar besimin dhe për t'u afruar me Allahun.
2. Universi është libër i hapur që flet për madhështinë e Krijuesit të tij; kush e lexon me mendje të shëndoshë, do ta njohë Allahun dhe do ta adhurojë me bindje të plotë.
3. Islami e nxit njeriun të përdorë intelektin dhe të mendojë, sepse mendimi i thellë e çon njeriun te besimi i vërtetë dhe te njohja e Krijuesit.
4. Ky ajet na mëson se shenjat e Allahut janë të pranishme kudo rreth nesh, dhe vetëm zemrat e zgjuara dhe mendjet e kthjellta mund t'i shohin ato dhe të përfitojnë prej tyre.