સૂરા આલ-ઇમરાન — આયત 190

1. કેટલાક શબ્દોના અર્થ:

• خَلْقِ: સૃષ્ટિ, ઉત્પત્તિ.
• اخْتِلَافِ: ફેરફાર, એક પછી એક આવવું-જવું, લંબાઈ-ટૂંકાઈમાં ભિન્નતા.
• آيَاتٍ: નિશાનીઓ, દલીલો, પુરાવા.
• أُولِي الْأَلْبَابِ: બુદ્ધિશાળીઓ, સ્વસ્થ વિચારશક્તિ ધરાવનારા લોકો.

1. આયતનો તફસીર:

આકાશો અને ધરતીના નિર્માણમાં, તેમને પહેલાં કોઈ નમૂનો વગર અસ્તિત્વમાં લાવવામાં, અને રાત-દિવસના એક પછી એક આવવા-જવામાં તથા તેમની લંબાઈ અને ટૂંકાઈમાં થતા ફેરફારમાં, બુદ્ધિશાળી લોકો માટે ઘણી મોટી નિશાનીઓ અને સ્પષ્ટ પુરાવા છે. આ નિશાનીઓ તેમને એ વાત તરફ દોરી જાય છે કે આ સૃષ્ટિનો એક જ સર્જનહાર છે, જે એકમાત્ર ઇબાદતને લાયક છે. જે લોકો પોતાની અકલ અને સ્વસ્થ વિચારશક્તિનો ઉપયોગ કરે છે, તેઓ આ નિશાનીઓમાંથી શીખ લે છે અને અલ્લાહની અદ્ભુત કુદરત અને સંપૂર્ણ શક્તિને ઓળખે છે.

1. આ આયતમાંથી મળતા ફાયદા:

• આ આયત આપણને શીખવે છે કે આકાશ, ધરતી, રાત અને દિવસ પર ધ્યાનપૂર્વક વિચારવું જોઈએ, કારણ કે તેમાં અલ્લાહની કુદરત અને શક્તિની મોટી નિશાનીઓ છે.
• જે લોકો અકલથી વિચારે છે, તેઓ આ સૃષ્ટિમાંથી અલ્લાહની એકતાને ઓળખે છે અને સમજે છે કે ઇબાદત ફક્ત અલ્લાહની જ હક છે.
• આ આયત ઇસ્લામ તરફ આકર્ષિત કરે છે, કારણ કે તે મનુષ્યને વિચારવા અને સમજવા માટે પ્રોત્સાહિત કરે છે, અને દર્શાવે છે કે કુરઆનની શિક્ષાઓ અકલ અને વિજ્ઞાન સાથે સુસંગત છે.
• તે આપણને યાદ કરાવે છે કે અલ્લાહની કુદરતમાં ઊંડું ચિંતન કરવું એ ઇમાનને મજબૂત બનાવે છે અને આપણને અલ્લાહની નજીક લઈ જાય છે.