Аль Имран сүресі — Аят 190

1. Сөздердің мағынасы:

• خَلْقِ — жарату, жоқтан бар ету.
• السَّمَاوَاتِ — аспандар (көктер).
• الْأَرْضِ — жер.
• وَاخْتِلَافِ — алмасуы, ауысуы, өзгеруі.
• اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ — түн мен күндіз.
• لَآيَاتٍ — әлбетте белгілер, дәлелдер.
• لِّأُولِي الْأَلْبَابِ — ақыл иелері үшін, парасатты адамдар үшін.

1. Аяттың тәпсірі:

Шындығында, Аллаһ тағала аспандар мен жерді бұрын болмаған үлгісіз жоқтан жаратты. Олардың биіктігі, кеңдігі, керемет үйлесімі мен мінсіз тәртібі — Жаратушының шексіз құдіреті мен даналығын көрсететін айқын дәлелдер. Сондай-ақ түн мен күндіздің бірінен соң бірінің алмасып отыруы, олардың ұзарып және қысқарып өзгеруі — бұлардың бәрі де терең ойлайтын, ақылын дұрыс пайдаланатын адамдар үшін Ұлы Жаратушының бар екеніне және жалғыз Оған ғана құлшылық етуге лайықты екеніне нұсқайтын айқын белгілер мен ғибраттар. Ақыл-парасат иелері осы жаратылыстағы кереметтерге қарап, оларды жаратқан Аллаһтың құдіретін мойындайды және Оған сенім артады.

1. Алынатын пайдалар:

• Бұл аят адамды айналасындағы жаратылысқа терең оймен қарауға, олардың Жаратушысы туралы ойлануға шақырады.
• Аспандар мен жердің, түн мен күндіздің мінсіз тәртібі — Аллаһтың барлығына құдіреті жететінін және Оның даналығының шексіз екенін көрсетеді.
• Ақылды адам жаратылыстағы әрбір белгіден ғибрат алып, иманын нығайтады.
• Бұл аят адамды Аллаһты тануға, Оған шүкір етуге және тек Оған ғана құлшылық етуге бағыттайды.
• Ислам діні адамды ойлауға, байқауға және ақылын пайдалануға шақыратын дін екенін көрсетеді.