Аль Имран сүресі — Аят 193

1. Сөздердің мағынасы:

• مُنَادِيًا — шақырушы, үндеуші (бұл жерде Пайғамбар Мұхаммед ﷺ).
• لِلْإِيمَانِ — иманға, сенімге шақыру.
• فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا — күнәларымызды кешір.
• كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا — жамандықтарымызды жасырып, өшіріп таста.
• تَوَفَّنَا — жанымызды ал, өмірімізді аяқта.
• الْأَبْرَارِ — ізгілер, игілер, тақуалар.

1. Аяттың тәпсірі:

«Уа, Раббымыз! Шынында біз иманға шақырған бір шақырушының: "Раббыларыңа иман келтіріңдер!" деп үндегенін естідік. Сонда біз иман келтірдік» — бұл жерде айтылып отырған шақырушы — Алланың елшісі Мұхаммед ﷺ. Ол адамдарды Аллаһты бір деп тануға, Оған сенуге және шариғатына бойсұнуға шақырды. Мұсылмандар бұл шақыруға жауап беріп, Пайғамбардың ﷺ хабарын шын деп қабылдады.

Содан кейін олар: «Уа, Раббымыз! Күнәларымызды кешір, жамандықтарымызды жасырып, өшіріп таста және жанымызды ізгілермен бірге ал» — деп дұға етті. Яғни, Аллаһтан күнәларын жарылқап кешіруін, қателіктерін бетіне баспай, оларды жасырып, кешіріммен өшіруін сұрады. «Жанымызды ізгілермен бірге ал» дегені — өмірлерінің соңы жақсылықпен аяқталып, қиямет күні пайғамбарлармен, шыншылдармен, шейіттермен және ізгі адамдармен бірге болуды, солардың қатарында тірілуді тілеу.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Иман — адамның өз еркімен қабылдайтын үлкен нығмет. Шақырушының үнін естіп, оған жауап беру — бақыттың бастауы.
• Пайғамбар ﷺ-нің шақыруы — ең ұлы шақыру, өйткені ол адамды Аллаһқа бастайды.
• Күнәні кешіру мен жамандықты жасыруды Аллаһтан сұрау — мұсылманның әдеті. Аллаһ — Кешірімді, Рақымды.
• Өмірдің соңы ізгілермен бірге болуын тілеу — әр мұсылманның арманы. Бұл дұға адамды жақсылыққа ұмтылдырады.
• Бұл аят иманды, тәубе мен дұғаны, ізгілермен бірге болуды ұштастырады. Сондықтан ол әр мұсылманға үлгі: иман келтір, күнәңді кешірт, жақсылыққа ұмтыл, ізгілердің қатарында болуды тіле.