Surah Aal-Imran — Aya 193

Ma’anonin Kalmomi:

• Munadi: Mai kira, wato Annabi Muhammad (S.A.W.).
• Kaffir: Ka shafe, ka rufe, ka gafarta.
• Abrar: Mutanen kirki, masu yin ayyukan alheri.

Tafsirin Ayar:

Ya Ubangijinmu! Lalle ne mun ji wani mai kira (wato Annabi Muhammad S.A.W.) yana kira zuwa ga imani, yana cewa: "Ku yi imani da Ubangijinku." Sai muka yi imani da shi, muka gaskata da manzancinsa, kuma muka bi shari’arsa. Saboda haka, ya Ubangijinmu! Ka gafarta mana zunubanmu, ka rufe mana laifofinmu, kada ka kunyata mu da su a Ranar Kiyama, kuma kada ka yi mana hukunci da su. Ka kuma shafe mana munanan ayyukanmu, kada ka yi mana hisabi da su. Kuma ka karɓi rayukanmu tare da mutanen kirki, masu bin umurninka da nisantar abubuwan da ka hana, domin ka taimake mu mu yi ayyukan alheri da barin munanan ayyuka, har mu kasance tare da Annabawa, salihai, da shahidai a Aljanna.

Fa’idojin Ayar:

1. Karfafa imani da bin manzon Allah: Ayar tana nuna cewa imani shi ne jin kiran Annabi (S.A.W.) da amsa shi da gaskatawa, kuma wannan shine tushen ceton mutum a duniya da lahira.
2. Nuna tawali’u da yin addu’a: Ayar tana koya mana yadda za mu yi addu’a ga Allah da tawali’u, muna roƙon gafarar zunubai da rufe laifuffuka, kamar yadda mutanen kirki suka yi.
3. Mahimmancin neman gafara: Ta nuna cewa ko bayan imani, mutum yana bukatar neman gafarar Allah, domin babu wanda yake da tsarki sai da rahamar Allah.
4. Burin mutuwa a kan imani: Ayar tana koya mana mu riƙa neman Allah ya karɓi rayukanmu a kan imani da ayyukan kirki, domin mutuwa a kan haka ita ce babbar nasara.
5. Ƙarfafa bege ga rahamar Allah: Ta cusa wa mumini bege cewa Allah zai gafarta masa, ya shafe masa munanan ayyuka, kuma ya saka shi tare da salihai, wanda hakan yake ƙara so da son zuciya ga addinin Musulunci.