Сураи Аль Имран Оят 193 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй Парвардигори мо, шунидем, ки нидокунандае ба имон фаро мехонд,…

Аль Имран · 193/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ ۝١٩٣

🔤 Transliteration

Rabbanaaa innanaa sami`naa munaadiyai yunaadee lil eemaani an aaminoo bi Rabbikum fa aamannaa; Rabbanaa faghfir lanaa zunoobanaa wa kaffir `annaa saiyi aatina wa tawaffanaa ma`al abraar

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй Парвардигори мо, шунидем, ки нидокунандае ба имон фаро мехонд, ки ба Парвардигоратон имон биёваред! Ва мо имон овардем. Пас, эй Парвардигори мо, гуноҳони моро биёмурз ва бадиҳои моро аз мо дур кун ва моро бо некон бимирон!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«مُنَادِيًا»: даъваткунанда, овоздиҳанда — яъне Паёмбари Худо Муҳаммад (с) ки мардумро ба имон даъват мекунад.
«لِلْإِيمَانِ»: ба сӯи имон, яъне ба сӯи тасдиқи ягонагии Худо ва пайравӣ аз шариати Ӯ.
«فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا»: гуноҳҳои моро бибахш ва бипӯш.
«كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا»: бадӣҳои моро аз мо дур кун ва бипӯш, то ки фош нашаванд.
«تَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ»: моро дар ҳолати некӯкорӣ бимирон ва бо некӯкорон маҳшур кун.

Тафсири оят:

Ин оят суханони бандагони солеҳ ва боимон аст, ки ба Парвардигори худ муроҷиат мекунанд ва мегӯянд: «Эй Парвардигоро! Мо овози даъваткунандаеро шунидем, ки ба имон даъват мекард — вай Паёмбари Ту Муҳаммад (с) аст — ва мардумро ба тасдиқи ягонагии Ту ва пайравӣ аз шариати Ту даъват мекард. Мо ин даъватро қабул кардем, ба Ту имон овардем ва аз пайи шариати Ту рафтем. Пас, эй Парвардигоро, гуноҳҳои моро бибахш ва бипӯш, то ки дар рӯзи қиёмат фош нашавем, ва бадӣҳои моро аз мо дур кун ва аз онҳо гузашт намо, то ки ба онҳо муохаза нашавем. Ва моро дар ҳолате бимирон, ки аз некӯкорон бошем — яъне ба мо тавфиқ деҳ, ки корҳои нек анҷом диҳем ва аз бадиҳо дурӣ ҷӯем, ва моро дар зумраи паёмбарон ва солеҳон маҳшур кун.»

Ин оят нишон медиҳад, ки имон овардан ба даъвати Паёмбар (с) вазифаи ҳар инсон аст, ва баъд аз имон овардан бояд ба Худо рӯ овард ва аз Ӯ омурзиш ва некӯкорӣ талаб кард. Ҳамчунин ин оят таъкид мекунад, ки ҳадафи ниҳоии бандаи боимон он аст, ки дар зумраи некӯкорон бимирад ва бо онҳо маҳшур шавад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба даъвати ҳақ гӯш диҳем ва онро қабул кунем, зеро даъвати Паёмбар (с) ба имон бузургтарин даъват аст.
Ба мо таълим медиҳад, ки баъд аз имон овардан бояд аз Худо омурзиши гуноҳҳо ва пӯшидани бадиҳоро талаб кунем.
Нишон медиҳад, ки ҳар як инсон метавонад бо тавба ва дуо ба Худо наздик шавад ва умедвор бошад, ки Худо гуноҳҳояшро мебахшад.
Ин оят моро ба некӯкорӣ ва ҳамнишинӣ бо солеҳон ташвиқ мекунад, то ки дар охират дар зумраи онҳо бошем.
Ҳамчунин ин оят ба мо мефаҳмонад, ки имон ва амали нек бо ҳам алоқаманданд: имон боиси амали нек мешавад ва амали нек имонро қавӣ мегардонад.
Ва дар ниҳоят, ин оят ба мо умед мебахшад, ки Худо бандагони худро танҳо намегузорад ва ҳамеша роҳи омурзиш ва раҳматро ба рӯи онҳо кушодааст.

📜 Оят 191-195 — Сураи Аль Имран

191الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

онҳо, ки Худоро истодаву нишаста ва ба паҳлӯ хуфта ёд мекунанд ва дар офариниши осмонҳову замин меандешанд: «Эй Парвардигори мо, ин ҷаҳонро ба бехуда наёфаридаӣ, ту покӣ, моро аз азоби оташ боздор!

192رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ

Эй Парвардигори мо, ҳар касро, ки ба оташ дарорӣ, расвояш кардаӣ ва золимонро ҳеҷ ёваре нест!

193رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ

194رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ

Эй Парвардигори мо, ато кун ба мо он чиро, ки ба забони паёмбаронат ба мо ваъда додаӣ ва моро дар рӯзи қиёмат расво макун, ки Ту ваъдаи хеш хилоф намекунӣ».

195فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۖ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ

Парвардигорашон дуояшонро иҷобат фармуд, ки Ман кори ҳеҷ коргузореро аз шумо, чӣ зан ва чӣ мард — ҳама аз якдигаред — ночиз намесоеам. Пас гуноҳони касонеро, ки муҳоҷират кардаанд ва аз хонаҳояшон ронда шудаанд ва дар роҳи Ман озор дидаанд ва ҷангидаанд ва кушта шудаанд, мағфират мекунам ва ононро дар биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дохил мекунам. Ин мукофот аз ҷониби Худо ва подоши некӣ назди Худост.

← Оят 192 📖 Аль Имран Оят 194 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

193Оят

Тарҷума — Аль Имран 193

Сураи Аль Имран Оят 193 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй Парвардигори мо, шунидем, ки нидокунандае ба имон фаро мехонд,…

Сураи Оят 193/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 191–195. Ба Тоҷикӣ: Русский.