Аль Имран · 194/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ۝١٩٤
Rabbanaa wa aatinaa maa wa`attanaa `alaa Rusulika wa laa tukhzinaa Yawmal Qiyaamah; innaka laa tukhliful mee`aad
📖 Ба Тоҷикӣ
Эй Парвардигори мо, ато кун ба мо он чиро, ки ба забони паёмбаронат ба мо ваъда додаӣ ва моро дар рӯзи қиёмат расво макун, ки Ту ваъдаи хеш хилоф намекунӣ».

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маъонии калимаҳо:
  • رَبَّنَا (Роббано): Эй Парвардигори мо.
  • آتِنَا (отинā): Ба мо ато кун, бидеҳ.
  • مَا وَعَدتَّنَا (мо ваъдаттанā): Он чизеро, ки ба мо ваъда додӣ.
  • عَلَىٰ رُسُلِكَ (ъалā русулика): Ба забони паёмбаронат.
  • لَا تُخْزِنَا (лā тухзинā): Моро расво накун, хор нагардон.
  • يَوْمَ الْقِيَامَةِ (явмал-қиёма): Рӯзи қиёмат.
  • لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (лā тухлифул-мӣъод): Ваъдаро хилоб намекунӣ.
  1. Тафсири оят:

Ин оят дуои бандагони солеҳ аст, ки бо камоли хоксорӣ ва тазарруъ ба Парвардигори худ рӯ меоваранд. Онҳо мегӯянд: «Эй Парвардигоро! Он чизеро, ки ба воситаи паёмбаронат ба мо ваъда додӣ — аз ҳидоят, нусрат, ёрӣ ва раҳмат — ба мо ато кун. Ва моро дар рӯзи қиёмат расво ва хор нагардон, яъне моро ба оташи дӯзах надаро́р ва гуноҳонамонро фош накун. Ҳамоно Ту ваъдаи худро хилоб намекунӣ ва ба бандагони мӯъмини худ раҳмат ва савобро мерасонӣ».

Дар ин оят бандагон ба ду чизи муҳим таваҷҷуҳ доранд: якум, талаби он чи Парвардигор ба воситаи паёмбарон ваъда додааст, аз қабили ҳидоят дар дунё ва нусрат бар душманон; дуюм, паноҳ бурдан аз расвои ва хорӣ дар рӯзи қиёмат. Ин дуо баёнгари он аст, ки мӯъмин бояд ҳам дар дунё аз Худо ёрӣ бихоҳад ва ҳам барои охирати худ ташвиш дошта бошад. Такрори калимаи «Роббано» (Эй Парвардигори мо) ишора ба илоҳа ва тазарруъ ва умедворӣ ба иҷобати дуо дорад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят ба мо меомӯзад, ки бо камоли ихлос ва хоксорӣ ба Худо дуо кунем ва аз Ӯ ҳамаи некиҳои дунё ва охиратро бихоҳем.
  • Худованд ваъдаи худро ҳеҷ гоҳ хилоб намекунад; пас, ҳар ки ба Ӯ таваккал кунад, навмед намешавад.
  • Мӯъмин бояд ҳамеша аз расвои ва хорӣ дар рӯзи қиёмат ба Худо паноҳ барад ва барои охирати худ омодагӣ бинад.
  • Дуо кардан бо номи «Роббано» сабаби наздикӣ ба Худо ва умеди иҷобат мегардад.
  • Ин оят моро ба сӯи он ҳидоят мекунад, ки ба ваъдаҳои Худо бовар дошта бошем ва аз раҳмати Ӯ умедвор бошем, зеро Ӯ Карим аст ва ваъдаи худро иҷро мекунад.


📜 Оят 192-196 — Сураи Аль Имран

192رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ
Эй Парвардигори мо, ҳар касро, ки ба оташ дарорӣ, расвояш кардаӣ ва золимонро ҳеҷ ёваре нест!
193رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ
Эй Парвардигори мо, шунидем, ки нидокунандае ба имон фаро мехонд, ки ба Парвардигоратон имон биёваред! Ва мо имон овардем. Пас, эй Парвардигори мо, гуноҳони моро биёмурз ва бадиҳои моро аз мо дур кун ва моро бо некон бимирон!
194رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ
Эй Парвардигори мо, ато кун ба мо он чиро, ки ба забони паёмбаронат ба мо ваъда додаӣ ва моро дар рӯзи қиёмат расво макун, ки Ту ваъдаи хеш хилоф намекунӣ».
195فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ ۖ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۖ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ
Парвардигорашон дуояшонро иҷобат фармуд, ки Ман кори ҳеҷ коргузореро аз шумо, чӣ зан ва чӣ мард — ҳама аз якдигаред — ночиз намесоеам. Пас гуноҳони касонеро, ки муҳоҷират кардаанд ва аз хонаҳояшон ронда шудаанд ва дар роҳи Ман озор дидаанд ва ҷангидаанд ва кушта шудаанд, мағфират мекунам ва ононро дар биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дохил мекунам. Ин мукофот аз ҷониби Худо ва подоши некӣ назди Худост.
196لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ
Омадурафти кофирон дар шаҳрҳо туро нафиребад!
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
194Оят

Тарҷума — Аль Имран 194

Сураи Аль Имран Оят 194 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй Парвардигори мо, ато кун ба мо он чиро, ки…

Сураи Оят 194/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 192–196. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers