Surja Ali-Imran — Ajet 21

Kuptimet e fjalëve:

• Bikatë Allahut: Shenjat dhe argumentet e qarta të Allahut, si librat e shpallur dhe mrekullitë e profetëve.
• Bëgajri hakk: Pa kurrfarë të drejte, vetëm nga padrejtësia dhe armiqësia.
• El-kist: Drejtësia dhe urdhërimi për të mirë, e ndjekja e rrugës së profetëve.
• Adhabun elim: Dënim i dhembshëm dhe i mundimshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar njofton për një grup njerëzish që kanë arritur kulmin e ligësisë dhe mohimit. Ata janë ata që mohojnë argumentet dhe shenjat e qarta të Allahut, qofshin ato ajete të librave të shenjtë apo mrekulli të profetëve, duke i hedhur poshtë me kokëfortësi. Më pas, ata nuk u mjaftuan vetëm me mohim, por shkuan edhe më tej, duke vrarë profetët e Allahut pa kurrfarë të drejte, vetëm nga padrejtësia dhe armiqësia e tyre. Dhe jo vetëm kaq, por vrisnin edhe njerëzit e mirë që urdhëronin drejtësi dhe i ftonin njerëzit në rrugën e profetëve. Këta ishin ithtarët e profetëve që bënin thirrje për të mirë dhe pengonin nga e keqja.

Për këta njerëz, Allahu i thotë Profetit të Tij (paqja qoftë mbi të): "Lajmëroji ata me një dënim të dhembshëm e të mundimshëm" – dhe kjo është një "lajmërim" ironik, sepse ata që meritojnë dënim, lajmi i tyre nuk është tjetër veçse ndëshkimi i ashpër që i pret. Ky dënim është i pashmangshëm, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet tregon se mohimi i argumenteve të Allahut nuk është thjesht një gabim i thjeshtë, por është një krim i rëndë që çon në dënim të madh, sidomos kur shoqërohet me vrasjen e të dërguarve dhe të thirrësve për drejtësi.
• Ajeti thekson vlerën e lartë të urdhërimit për të mirë dhe pengimit nga e keqja, sepse ata që e bëjnë këtë janë vënë në të njëjtin nivel me profetët për nga rëndësia e misionit të tyre, deri në atë pikë sa armiqtë i vrisnin bashkë me profetët.
• Në këtë ajet ka ngushëllim për besimtarët që përballen me armiqësi dhe padrejtësi, sepse Allahu i di veprat e tyre dhe do t'i shpërblejë, ndërsa keqbërësit do të marrin dënimin e merituar.
• Ajeti na mëson se durimi ndaj padrejtësisë dhe qëndrimi në rrugën e drejtësisë, edhe nëse kushton jetën, është një nder i madh tek Allahu, sepse ata që vriten duke urdhëruar drejtësi janë në shoqërinë e profetëve në shpërblim.