سوره آل عمران — آیه 61

معانی کلمات:

• «حاجَّک»: با تو مجادله و ستیزه کند.
• «تَعالَوْا»: بیایید، به سوی ما آیید.
• «نَبْتَهِل»: در دعا به یکدیگر تضرّع کنیم و با اصرار و الحاح از خدا بخواهیم.
• «لَعْنَتَ اللّه»: دوری از رحمت خداوند و عذاب او.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! اگر پس از آنکه دانش و آگاهی روشن درباره حضرت عیسی علیهالسلام به تو رسید — که او بندهی خدا و پیامبر اوست و نه فرزند خدا — باز هم کسانی از اهل کتاب، بهویژه مسیحیان نجران، با تو در این باره به مجادله برخیزند و بر سخن باطل خود اصرار ورزند، به آنان بگو: بیایید ما و شما با فرزندانمان و زنانمان و خودمان جمع شویم، سپس با تضرّع و اصرار به درگاه خداوند دعا کنیم و لعنت و عذاب الهی را بر دروغگویان — از میان ما و شما — قرار دهیم. این همان «مباهله» است که نشاندهنده راستی و صدق دعوت پیامبر و حقانیت اسلام است.

فواید و پیامهای آیه:

1. این آیه دلیل روشنی بر صداقت پیامبر اسلام صلیالله علیه وسلم است؛ زیرا او با اعتماد کامل به حقانیت خود، حاضر شد با مخالفانش مباهله کند و لعنت خدا را بر دروغگویان بخواهد.
2. اسلام دین منطق و استدلال است، اما در برابر لجاجت و عناد، راهی قاطع و روشنگرانه نیز ارائه میدهد که حقیقت را آشکار میسازد.
3. اهمیت خانواده و جایگاه فرزندان و زنان در اسلام نمایان است؛ زیرا پیامبر اکرم صلیالله علیه وسلم عزیزترین افراد خانوادهاش را برای اثبات حقانیت دین به میدان آورد.
4. این آیه نشان میدهد که مسلمانان باید در دفاع از حق، شجاع و استوار باشند و از هیچ تلاشی برای روشنگری و ابطال باطل فروگذار نکنند.
5. مباهله، راهی برای پایان دادن به جدالهای بیحاصل است و مسلمانان را به توکل بر خدا و دعا در مواقع حساس دعوت میکند.