Surja Er-Rum — Ajet 52

Kuptimet e fjalëve:

• el-mevta (të vdekurit): këtu nënkuptohen ata që u kanë vdekur zemrat nga mosbesimi dhe nuk pranojnë të vërtetën.
• es-sum (të shurdhët): ata që nuk dëgjojnë fjalën e drejtë, sepse i kanë mbyllur veshët ndaj saj.
• ed-dua (thirrja): thirrja drejt besimit dhe e vërtetës.
• idha vellev mudbirin (kur kthejnë shpinën dhe largohen): kur ata largohen duke u kthyer nga ti, gjë që e bën edhe më të vështirë dëgjimin.

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed, ashtu siç ti nuk mund ta bësh të vdekurin të dëgjojë, dhe ashtu siç nuk mund ta bësh të shurdhëtin të dëgjojë thirrjen tënde kur ai të kthen shpinën dhe largohet prej teje, po ashtu ti nuk mund ta bësh të dëgjojë e të pranojë besimin atë që ia ka vdekur zemra nga mosbesimi dhe kokëfortësia. Këta jobesimtarë që të kundërshtojnë, ata i ngjajnë të vdekurve dhe të shurdhërve, sepse edhe pse i dëgjojnë fjalët me veshët e tyre, ata nuk përfitojnë asgjë prej tyre, ashtu siç nuk përfitojnë as të vdekurit as të shurdhët. Prandaj, mos u hidhëro për mosbesimin e tyre dhe mos e mundo veten për t'i udhëzuar ata, sepse ti je i dërguar vetëm për t'i thirrur, e udhëzimi është vetëm në duart e Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet e ngushëllon Pejgamberin ﷺ dhe të gjithë thirrësit ndaj Allahut, që të mos hidhërohen kur njerëzit nuk i përgjigjen thirrjes së tyre, sepse udhëzimi është vetëm në duart e Allahut.
2. Ai tregon se përgjegjësia e thirrësit është vetëm të përcjellë mesazhin, ndërsa pranimi i tij varet nga vullneti i Allahut dhe nga gjendja e zemrës së atij që thirret.
3. Ajeti na mëson se zemra e njeriut është çelësi i pranimit të besimit; prandaj duhet ta ruajmë zemrën tonë nga kokëfortësia dhe mendjemadhësia, që të mos bëhemi si ata që nuk dëgjojnë të vërtetën.
4. Ai na nxit që t'i drejtohemi Allahut me lutje që Ai t'ua hapë zemrat njerëzve, sepse Ai është i Vetmi që i udhëzon zemrat dhe i bën ato të pranojnë të vërtetën.