Surja Lukman — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• لُقْمَانُ (Lukmani): Njeri i devotshëm dhe i urtë, jo profet, të cilit Zoti i kishte dhënë urtësi të madhe.
• يَعِظُهُ (e këshillonte): E këshillonte dhe e udhëzonte me dashuri dhe butësi.
• لَظُلْمٌ عَظِيمٌ (është padrejtësi e madhe): Padrejtësi shumë e rëndë, sepse i bëhet Zotit që të krijoi dhe të begatoi, dhe i bëhet vetes duke e hedhur në shkatërrim.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i thotë Pejgamberit të Tij (salallahu alejhi ve sel-lem): Përkujtoje (o Muhamed) kohën kur Lukmani i urti i thoshte djalit të tij, duke e këshilluar me butësi e dashuri atërore: "O djali im i dashur! Mos i bëj shok Allahut në asnjë gjë nga adhurimet, mos adhuro askënd tjetër përveç Tij. Nëse i bën shok Atij, kjo është padrejtësia më e madhe, sepse ti e vendos adhurimin në vend të gabuar, i jep të drejtën e adhurimit atij që nuk e meriton, dhe kështu i bën padrejtësi vetes duke e futur veten në zjarrin e përjetshëm. Kjo është më e rënda nga mëkatet e mëdha, sepse cenon të drejtën e Allahut, i Cili është i Vetmi që meriton adhurim."

Përfitimet nga ajeti:

• Kujdesi i prindërve për edukimin fetar të fëmijëve është detyrë e madhe, dhe këshilla më e rëndësishme që duhet t'i jepet fëmijës është pastrimi i besimit nga çdo formë idhujtarie.
• Mënyra e Lukmanit në këshillë tregon se edukimi i suksesshëm bëhet me butësi, dashuri dhe fjalë të ëmbla ("O djali im i dashur"), jo me ashpërsi dhe dhunë.
• Shirk (idhujtaria) është padrejtësia më e madhe, sepse është padrejtësi ndaj Allahut, ndaj vetes dhe ndaj krijimit, prandaj muslimani duhet ta ruajë veten dhe familjen e tij nga kjo e keqe e madhe.
• Islami e nis edukimin e njeriut me pastrimin e besimit, sepse besimi i pastër është themeli mbi të cilin ndërtohen të gjitha veprat e mira dhe lumturia në të dy jetët.