Лукман · 20/34
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Лукман
أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً ۗ وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ ۝٢٠
Alam taraw annal laaha sakhkhara lakum maa fis sa maawaati wa maa fil ardi wa asbaha `alaikum ni`amahoo zaahiratanw wa baatinah; wa minan naasi many yujaadilu fil laahi bighayri `ilminw wa laa hudanw wa laa Kitaabim muneer
📖 Ба Тоҷикӣ
Оё надидаед, ки Худо ҳар чиро, ки дар осмонҳову замин аст, роми шумо кардааст ва неъматҳои худро чӣ ошкору чӣ пинҳон ба тамомӣ бар шумо ато кардааст? Ва баъзе аз мардум бе ҳеҷ донише ё роҳнамоеву китоби равшане дар бораи Худо ҷидол (баҳс) мекунанд.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Шарҳи калимаҳои зарурӣ:
  • سَخَّرَ: ром кард, мутеъ гардонд, осон сохт барои истифода.
  • أَسْبَغَ: пурра ва комил кард, фаровон гардонд.
  • نِعَمَهُ: неъматҳои Ӯ, яъне бахшоишҳо ва атоҳои Худо.
  • ظَاهِرَةً: ошкор, намоён, он чи ба чашм дида мешавад.
  • بَاطِنَةً: пинҳон, ниҳонӣ, он чи дар ботини инсон аст.
  • يُجَادِلُ: баҳс мекунад, ҷанҷол мекунад.
  • هُدًى: ҳидоят, роҳнамоӣ.
  • كِتَابٍ مُّنِيرٍ: китоби равшангар, яъне китобе, ки ҳақро равшан мекунад.
  1. Тафсири оят:

Оё шумо — эй мардум — надидаед ва наандешидаед, ки Худованд ҳама чизеро, ки дар осмонҳост, аз қабили офтоб, моҳ, ситорагон ва абрҳо, ва ҳама чизеро, ки дар замин аст, аз қабили ҷонварон, дарахтон, обҳо ва растаниҳо, барои шумо ром ва мутеъ гардонд, то аз онҳо баҳраманд шавед? Ва неъматҳои худро бар шумо пурра ва комил кард, ҳам неъматҳои ошкор, ки ба чашм дида мешаванд — монанди сӯрати зебо, саломатии бадан ва узвҳои солим — ва ҳам неъматҳои пинҳонӣ, ки дар ботини инсон ҷой доранд — монанди ақл, дониш, имон ва маърифат. Бо вуҷуди ин ҳама неъматҳо, баъзе аз мардум дар бораи Худо ва ягонагии Ӯ бе ҳеҷ донише, бе далели равшане ва бе китоби равшангаре баҳс ва ҷанҷол мекунанд, танҳо аз рӯи тақлид ва нофаҳмӣ.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:
  • Худованд тамоми офаридаҳои осмону заминро барои инсон ром гардондааст, ки ин нишонаи меҳрубонӣ ва ғамхории Ӯ ба бандагонаш аст.
  • Неъматҳои Худо ду гунаанд: ошкор ва пинҳонӣ. Инсон бояд ҳамеша шукргузор бошад ва неъматҳоро ба ёд оварад.
  • Ақл, дониш ва имон аз бузургтарин неъматҳои пинҳонии Худо ҳастанд, ки бояд қадри онҳоро донист.
  • Ҷанҷол ва баҳс дар бораи Худо бе дониш ва далел кори нодуруст аст; инсон бояд бо илм ва фаҳмиш сухан гӯяд.
  • Ин оят мардумро ба андешидан дар бораи офариниш ва неъматҳои Худо даъват мекунад, то ба имон ва шукр наздиктар шаванд.
  • Ислом дини илм, андеша ва шукргузорӣ аст, на дини ҷаҳолат ва ҷанҷол.


📜 Оят 18-22 — Сураи Лукман

18وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ
Ба такаббур аз мардум рӯй магардон ва ба худписандӣ бар замин роҳ марав, зеро Худо ҳеҷ такаббури фахрфурӯшеро дӯст надорад.
19وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِن صَوْتِكَ ۚ إِنَّ أَنكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ
Дар рафторат роҳи миёнаро баргузин ва овозатро фуруд ор, яъне баланди беҳад накун, зеро нохуштарини овозҳо овози харон аст.
20أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً ۗ وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ
Оё надидаед, ки Худо ҳар чиро, ки дар осмонҳову замин аст, роми шумо кардааст ва неъматҳои худро чӣ ошкору чӣ пинҳон ба тамомӣ бар шумо ато кардааст? Ва баъзе аз мардум бе ҳеҷ донише ё роҳнамоеву китоби равшане дар бораи Худо ҷидол (баҳс) мекунанд.
21وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۚ أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَىٰ عَذَابِ السَّعِيرِ
Ва чун ба онҳо бигӯянд: «Ба он чӣ Худо нозил кардааст, пайравӣ кунед», гӯянд: «На! Мо аз дине, ки падарони худро бар он ёфтаем, пайравӣ мекунем». Агарчи шайтон ба азоби оташашон даъват карда бошад.
22۞ وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ ۗ وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ
Ҳар кӣ рӯи худ ба Худо кунад ва некӯкор бошад, албатта ба дастгираи устуворе ҷанг задааст ва поёни ҳамаи корҳо ба сӯи Худост!
ЛукманФеҳристи Қуръон
34Оят
MeccanRevelation
20Оят

Тарҷума — Лукман 20

Сураи Лукман Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё надидаед, ки Худо ҳар чиро, ки дар осмонҳову замин…

Сураи Оят 20/34 — Сураи Лукман لقمان (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Лукман Гӯш кун, Сураи Лукман Тарҷума, Сураи Лукман mp3, Сураи Лукман pdf. Оят 18–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers