Surja Lukman — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• يُسْلِمْ وَجْهَهُ: ia kthen fytyrën, pra e drejton veten dhe qëllimin e tij vetëm drejt Allahut, me sinqeritet të plotë.
• مُحْسِنٌ: ai që e kryen veprën me përsosmëri dhe sinqeritet, duke ndjekur urdhrat e Allahut dhe duke u larguar nga ndalesat e Tij.
• الْعُرْوَةِ الْوُثْقَى: litari më i fortë dhe më i sigurt, që nuk këputet kurrë.

Tefsiri i Ajetit:

Kushdo që ia kthen fytyrën dhe qëllimin e tij Allahut, duke e pastruar adhurimin vetëm për Të dhe duke qenë i devotshëm në veprat e tij – duke i kryer ato me përsosmëri dhe sinqeritet – ai me të vërtetë është kapur për litarin më të fortë që nuk këputet kurrë. Ky litar është besimi i pastër (La ilahe il-lallah) dhe feja e drejtë, e cila e lidh robin me Zotin e tij me një lidhje të sigurt që nuk shkëputet. Kush i përmbahet kësaj, ai ka siguruar shpëtimin e tij nga humbja dhe dënimi.

Pastaj Allahu i Lartësuar na tregon se të gjitha çështjet, në fillim e në fund, i kthehen vetëm Atij. Fundi i të gjitha gjërave është tek Allahu, dhe Ai do ta shpërblejë secilin sipas veprave të tij: mirëbërësin me shpërblimin e mirë, dhe atë që bën keq me dënimin e merituar. Prandaj, njeriu i mençur është ai që ia kthen fytyrën Allahut në këtë jetë, para se të vijë dita kur veprat do të peshohen dhe askush nuk do të ketë mundësi të kthehet prapa.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti ndaj Allahut dhe përsosja e veprave janë çelësi i shpëtimit dhe i lumturisë në të dy jetët.
2. Kapja pas fesë së Allahut është si kapja pas një litari të fortë që nuk këputet – kjo i jep besimtarit siguri dhe qetësi shpirtërore.
3. Çdo gjë në këtë jetë është e përkohshme, dhe fundi i të gjitha gjërave është tek Allahu; prandaj, njeriu duhet ta orientojë jetën e tij drejt asaj që e afron tek Ai.
4. Ky ajet na mëson se Islami nuk është vetëm besim në zemër, por është bindje që shoqërohet me vepra të mira dhe sjellje të drejtë – ky është ekuilibri i vërtetë.