سورت سجده — آیت 8

د معنیٰ پرده:

• نَسْلَهُ: د هغه اولاد، ذريه
• سُلالَةٍ: استخراج شوې، را ایستل شوې څيز — يعني نطفه
• ماءٍ مَهِينٍ: کمزوری، سپک او حقير اوبه — يعني مني

تفسير:

الله تعالی په دې آيت کې د انسان د پيدايښت دويمه مرحله بيانوي. مخکې يې يادونه وکړه چې انسان يې له خټې پيدا کړ، او اوس فرمايي چې بيا يې د آدم عليه السلام اولاد او ذريه له يوې استخراج شوې نطفې څخه پيدا کړه — يعني له هغه کمزوري او حقيرو اوبو (مني) څخه چې له انسان څخه راوځي. دا نطفه په خپل ځان کې دومره کمزوره او بې ارزښته ده چې که څوک يې وګوري، هېڅ فکر نه کوي چې له دې څخه يو ښکلی انسان جوړېدای شي. خو الله تعالی چې څه وغواړي، هماغه کېږي او له همدې کمزورو اوبو څخه يې بشر پيدا کړ.

فايدې:

• دا آيت د الله تعالی د قدرت بېلګه ده: له يوې کمزورې نطفې څخه داسې مخلوق جوړول چې په ځمکه کې د الله خليفه وي، د الله د لوی قدرت ښکارندويي کوي.
• انسان بايد تل په خپل اصل او پيل وګوري چې له څه شي څخه پيدا شوی — له کمزورو اوبو — نو بايد تکبر او غرور ونه کړي، بلکې په عاجزۍ سره د خپل خالق شکر ادا کړي.
• دا يادونه د قيامت د ورځې د بيا ژوندي کېدو په اړه د الله د قدرت دليل هم دی: هغه څوک چې له کمزورې نطفې څخه يې انسان جوړ کړی، هغه خامخا د مړيو له راژوندي کولو هم قادر دی.