Suurah As-Sajdah — Aayad 8

Macnada Erayada:

• Naslkiisa: Faraca Aadam iyo carruurtiisa.
• Sulaalah: Dheecaan la soo soocay, oo ah shahwada (mani) ka soo baxda dadka.
• Ma’iin Mahiin: Biyo tabar yar oo daciif ah, oo aan wax qiimo ah lahayn.

Tafsiirka:

Ka dib markuu Eebe sheegay abuurista Aadam oo uu ka abuuray dhoobo, wuxuu xusay inuu ka abuuray faraciisa iyo carruurtiisa isku xigsiinta iyo tarmidda. Waxayna ku timaadaa shahwo yar oo daciif ah, oo ah biyo la soo soocay oo ka soo baxa dadka, waxayna ku soo gudubtaa marxalado kala duwan ilaa ay ka noqoto ilmo. Tani waxay muujinaysaa in bilowga nolosha bini’aadamku uu yahay wax aad u yar oo daciif ah, laakiin Eebe oo karimka ah ayaa siiyay awood iyo qaab qurxoon, isagoo ka abuuray waxa aan waxba ahayn.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

• Waxay ku tusinaysaa in bini’aadamku uu ka yimid wax daciif ah oo aan qiimo lahayn, marka waa inuu isla weyneyn oo uu ku kibirka dhulka ku dhex socon.
• Waxay ku xoojinaysaa in Eebe yahay kan ugu awoodda badan, isagoo ka abuura wax yar oo daciif ah khalqi qurxoon oo dhammaystiran.
• Waxay dadka ku boorrinaysaa inay Eebe ku mahadnaqaan nicmada nolosha iyo abuurista, isla markaana ay u fikiraan awoodda Eebe si ay u xoojiyaan iimaankooda.