Surat As-Sajdah — Ayat 8

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• نَسْلَهُ (naslahu): turune, anak putune, utawa keturunane.
• سُلَالَةٍ (sulalah): saripati utawa pati sari kang dijupuk saka sawijining barang; ing kene tegese nutfah (banyu mani) kang metu saka awak manungsa.
• مَاءٍ مَّهِينٍ (ma'in mahin): banyu kang ringkih, ora kuwat, lan asor.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake yen sakwise nitahake Adam AS saka lemah, banjur Allah ndadekake turune Adam kelakon saka sawijining saripati kang asale saka banyu kang ringkih lan asor, yaiku banyu mani (nutfah) kang metu saka awak manungsa. Banyu iki diarani "sulalah" amarga dheweke kaya-kaya disaring utawa dijupuk saka sakabehing awak. Dadi, kabeh manungsa kang ana ing donya iki asale saka barang kang cilik lan ringkih, nanging saka kono Allah ngasilake manungsa kang bisa urip, mikir, lan tumindak. Iki nuduhake kekuwasane Allah kang tanpa wates, lan nuduhake yen manungsa iku sejatine ora duwe kekuwatan apa-apa kajaba saka pitulungane Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang manungsa supaya ora sombong, amarga asale mung saka banyu kang ringkih lan asor.
• Nuduhake kekuwasane Allah kang bisa nitahake manungsa saka barang kang cilik, dadi bukti yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Ngatur.
• Nuwanake rasa syukur marang Allah amarga wis paring urip lan keturunan kang terus lumaku.
• Ndadekake manungsa luwih eling marang asal-usule, supaya tansah andhap asor lan ora gumedhe.
• Nguatake iman yen kabeh kang ana ing alam donya iki ora ana kang kedadeyan tanpa kersane Allah, kalebu laire manungsa saka generasi menyang generasi.