Аль-Ахзаб сүрәсе — Аять 65

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Халидинә фиһә әбәдә — алар ул утта мәңге калучылар.
• Вәлийй — аларны яклаучы, кайгыртучы, ярдәм итүче дус.
• Насир — аларны уттан коткарырга ярдәм итүче, булышучы.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә кәферләрне үз рәхмәтеннән читләштергән һәм алар өчен бик каты янган ут әзерләгән. Алар бу ут эчендә мәңге калачаклар, аларга беркайчан да аннан чыгу насыйп булмаячак. Ул көнне алар үзләренә бер генә дә ярдәмче дә, яклый торган дус та тапмаячаклар. Аларны уттан коткарырлык, алар өчен шәфәгать кылырлык яки аларга теләсә нинди файда китерерлек бер генә зат та булмаячак. Аларга Аллаһының ґәзабыннан сакларлык һичкем булмас. Бу — аларның дөньяда Аллаһыга һәм Аның рәсүленә каршы килүләренең җәзасыдыр. Алар ут эчендә хәсрәт һәм үкенеч белән: "Кайгы безгә! Әгәр без Аллаһыга һәм Аның рәсүленә итагать иткән булсак иде..." — дип әйтерләр, ләкин бу үкенечләре аларга һич тә ярдәм итмәс.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһыга каршы килүнең ахыры — мәңгелек ґәзаб һәм һәртөрле ярдәмнән мәхрүм калу.
• Дөньяда үзеңә дуслар һәм ярдәмчеләр эзләгән кебек, ахирәттә дә безгә ярдәм итәчәк бердәнбер зат — Аллаһы Тәгалә һәм Аның рәсүле Мухәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләм. Шуңа күрә аларга иярү — иң зур уңыш.
• Кеше үзенең гамәлләре өчен үзе җавап бирәчәк, һәм ахирәттә беркем дә беркемгә ярдәм итә алмаячак. Шуңа күрә бүгеннән үк изге гамәлләр кылырга ашыгырга кирәк.
• Аллаһының рәхмәтеннән өмет өзмәскә, әмма ґәзабыннан да курыкырга кирәк. Икесе арасында урта юл — курку һәм өмет бергә булу — мөэминнең дөрес хәле.