Surat Al-Ahzab — Ayat 65

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• خَالِدِينَ : padha langgeng, padha manggon ing salawas-lawase tanpa pedhot.
• أَبَدًا : ing salawas-lawase, tanpa wates wektu.
• وَلِيًّا : kanca kang ngreksa, kang nulungi lan njaga.
• نَصِيرًا : kang mbantu, kang nyingkirake kasusahan.

2) Katrangan ayat:

Wong-wong kafir kang wis ditampik saka rahmate Allah ing donya lan akherat bakal padha manggon ing geni neraka kang murub banget panasé. Ora ana pedhoté, ora ana pungkasane. Ing kono ora bakal ketemu sapa-sapa kang bisa dadi kanca pangreksa kang njaga lan nulungi, lan ora ana kang bisa dadi penolong kang nyingkirake siksane saka awake dhewe. Ora ana kang bisa ngetokake dheweke saka neraka, lan ora ana kang bisa ngringanake siksa kang lagi dirasakake.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang saben uwong supaya ora nglakoni tumindak kafir lan maksiat, amarga siksa neraka iku langgeng lan ora ana pungkasane.
• Kita kudu ngerti yen ing akherat mengko ora ana kang bisa nulungi kajaba amal kabecikan lan rahmate Allah.
• Mula ayo padha ngupaya nindakake kabecikan, taat marang Allah lan Rasulullah, supaya ora kalebu golongan kang rugi ing akherat.
• Ayat iki uga nuduhake gedhene katresnane Allah marang hamba-hamba-Ne, amarga wis dielingake babagan siksa kang abot supaya kita padha mertobat lan bali marang dalan kang bener.
• Islam iku agama kang kebak pitutur lan pepeling, supaya manungsa padha urip tentrem ing donya lan begja ing akherat.