Surja Sebe — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• لِيَجْزِيَ: për t'i shpërblyer.
• آمَنُوا: besuan me sinqeritet në Allahun dhe të Dërguarin e Tij.
• الصَّالِحَاتِ: veprat e mira dhe të ndershme që janë në përputhje me udhëzimet e Allahut.
• مَغْفِرَةٌ: falje e mëkateve dhe mbulim i gabimeve.
• رِزْقٌ كَرِيمٌ: shpërblim bujar dhe i begatë, i cili është Xhenneti.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e ka shënuar çdo gjë në Levhi Mahfudh (Pllakën e Ruajtur), dhe asgjë nuk i shpëton Atij, as sa pesha e një grimce në qiej e në tokë, as më e vogël se ajo e as më e madhe. Këtë e bëri për t'i shpërblyer ata që besuan në Allahun dhe në të Dërguarin e Tij, dhe që i shoqëruan besimin me vepra të mira e të sinqerta. Për këta njerëz, të cilët i karakterizojnë këto cilësi fisnike, ka falje të mëkateve nga ana e Zotit të tyre, duke mos i ndëshkuar për to, dhe kanë shpërblim bujar – Xhennetin, i cili është dhurata më e madhe që Allahu ua jep robërve të Tij besimtarë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se dija e Allahut përfshin çdo gjë, madje edhe gjërat më të vogla, dhe se asgjë nuk i fshihet Atij – kjo na bën të jemi të kujdesshëm në veprimet tona.
2. Besimi i vërtetë nuk mjafton vetëm me fjalë, por duhet të shoqërohet me vepra të mira – kështu na mëson Islami ekuilibrin mes besimit dhe veprës.
3. Shpërblimi i Allahut për robërit e Tij besimtarë është dyfish: falja e mëkateve dhe dhënia e Xhennetit – kjo na mbush zemrat me shpresë dhe dëshirë për t'u afruar më shumë te Zoti.
4. Ajeti na nxit që të mos dëshpërohemi nga mëshira e Allahut, sepse Ai i fal mëkatet e atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, pavarësisht nga gabimet e kaluara.