Sura Saba — Werset 50

Znaczenie słów:

• ضَلَلْتُ – zbłądziłem, odszedłem od prawdy.
• أَضِلُّ عَلَى نَفْسِي – moje zbłądzenie obciąża tylko mnie samą/mnie samego.
• اهْتَدَيْتُ – zostałem poprowadzony drogą prostą, osiągnąłem prawość.
• سَمِيعٌ قَرِيبٌ – Wszechsłyszący, Bliski – On słyszy wszystko i jest blisko swoich stworzeń.

Tafsir (wyjaśnienie):

Powiedz, o Wysłanniku, tym, którzy zaprzeczają prawdzie i oskarżają cię o kłamstwo: „Jeśli zbłądziłem i odszedłem od drogi prawdy, to szkoda mojego zbłądzenia spadnie wyłącznie na mnie – nie wyrządzę wam przez to żadnej krzywdy. A jeśli zostałem poprowadzony drogą prostą i osiągnąłem prawość, to stało się to jedynie dzięki temu, co objawia mi mój Pan – dzięki Jego łasce i prowadzeniu, a nie dzięki mojej własnej mocy czy zasłudze. Nie mam wobec was żadnego interesu ani korzyści w tym, co wam przekazuję. Zaprawdę, mój Pan jest Wszechsłyszący – słyszy wszystkie słowa, które wypowiadacie – i jest Bliski – nie umknie Mu nic z tego, co mówię, i odpowiada na wezwanie tego, kto się do Niego zwraca.”

Korzyści płynące z tej wersety:

• Prawdziwy przewodnik i nauczyciel nie ma żadnego osobistego interesu w głoszeniu prawdy – jego celem jest jedynie dobro ludzi, a jeśli ktoś odrzuca jego wezwanie, szkoda spada na samego odrzucającego.
• Wskazanie na drogę prostą jest wyłącznie łaską od Boga – człowiek nie osiąga jej własną siłą, lecz dzięki Bożemu objawieniu i prowadzeniu.
• Wiara w to, że Bóg jest Wszechsłyszący i Bliski, napełnia serce spokojem i uczy, że każdy czyn i słowo są pod Jego kontrolą, co skłania do szczerości i rozwagi w mowie.
• Pokora Proroka – niech Bóg go błogosławi i obdarza pokojem – która polega na tym, że przypisuje on wszelkie dobro Bogu, a ewentualne błędy wyłącznie sobie, jest wzorem do naśladowania dla każdego, kto wzywa do Boga.