Surah Fatir — Talata 34

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Al-Hazan (الْحَزَنَ): Ang lahat ng uri ng kalungkutan, takot, at pag-aalala — maging ito man ay dahil sa mga kasalanan, sa takot sa kaparusahan, o sa anumang bagay na nakababahala sa puso.

Interpretasyon ng Talata:

Kapag pumasok na ang mga mananampalataya sa Hardin ng Kawalang-hanggan, at nakita nila ang kagandahan at biyayang nakalaan para sa kanila, mula sa kanilang mga puso ay sasambitin nila ang mga salitang ito bilang pasasalamat at papuri: "Ang lahat ng papuri at pasasalamat ay ukol kay Allah, na nag-alis sa amin ng lahat ng kalungkutan at pag-aalala — ang takot sa Impiyerno, ang pangamba sa hindi pagtanggap ng mga gawa, at ang lahat ng bagay na nagpapabigat sa puso."

Kinikilala nila na ang kanilang pagpasok sa Paraiso ay hindi dahil sa kanilang sariling kakayahan, kundi dahil sa biyaya at awa ng kanilang Panginoon. Kaya't kanilang sinabi: "Katotohanan, ang aming Panginoon ay Mapagpatawad — pinatawad Niya ang aming mga pagkukulang at kasalanan, at hindi Niya kami pinarusahan dahil dito; at Siya ay Mapagpasalamat — tinatanggap Niya ang kaunting mabuting gawa at ginagantihan Niya ito nang sagana, na pinararamihan ang gantimpala at pinalalaki ang kabayaran."

Kaya't ang kanilang papuri ay nakatuon sa dalawang dakilang katangian ng Allah: ang Kanyang pagpapatawad sa mga nagkasala, at ang Kanyang pagkilala at paggantimpala sa mga sumunod. Sa Kanyang habag, dinala Niya sila sa Tahanan ng Kawalang-hanggan, kung saan walang pagod, walang hapdi, at walang anumang kalungkutan — isang buhay na walang katapusan, puno ng kagalakan at kapayapaan.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang tunay na kaligayahan ay matatagpuan sa pag-alis ng mga alalahanin — at ito ay hindi makakamit nang lubos maliban sa kabilang buhay, kung kaya't dapat nating hanapin ang kasiyahan ng Allah sa mundong ito.
2. Ang pagpapatawad ng Allah at ang Kanyang paggantimpala sa mabuting gawa ay dalawang magkasamang dahilan ng pag-asa — huwag mawalan ng pag-asa sa Kanyang awa, at huwag maliitin ang kahit na maliit na mabuting gawa.
3. Ang mga naninirahan sa Paraiso ay nagtuturo sa atin ng paraan ng pasasalamat — na sa bawat biyaya, dapat nating sambitin ang papuri sa Allah at kilalanin na Siya ang Pinagmulan ng lahat ng kabutihan.
4. Ang pag-alala sa gantimpala ng Paraiso ay nagpapagaan sa mga pagsubok ng mundong ito, at nagbibigay ng lakas upang magpatuloy sa pagsunod sa Allah.
5. Ang pagbanggit ng mga katangiang ito ng Allah (Mapagpatawad at Mapagpasalamat) ay nag-uudyok sa atin na magsisi sa mga kasalanan at magsikap sa pagsunod, sapagkat ang ating Panginoon ay hindi nag-aaksaya ng anumang gawa.