Surat Fatir — Ayat 45

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يُؤَاخِذُ : nyiksa, ngukum, utawa nindakake paukuman.
• ظَهْرِهَا : gegere, yaiku gegere bumi (lumahing bumi).
• دَابَّةٍ : kewan kang obah utawa mlaku ing bumi, kalebu manungsa lan kewan liyane.
• أَجَلٍ مُّسَمًّى : wektu kang wis ditemtokake lan katulis ing kawruhe Allah.
• بَصِيرًا : Maha Mirsani, ora ana barang siji-sijia kang ora katon dening Panjenengane.

2) Panjlentrehane ayat:

Ayat iki nerangake bab gedhene pangapura lan kesabarene Allah marang manungsa. Senajan manungsa akeh banget nglakoni dosa lan maksiat, nanging Allah ora enggal-enggal ngukum wong-wong mau ing donya iki. Yen Allah kepengin ngukum saben wong kang nglakoni dosa kanthi langsung lan cepet, mesthi ora ana siji-sijia makhluk kang isih urip lan mlaku ing lumahing bumi iki. Kabeh bakal sirna lan rusak amarga saka paukuman kang tumiba.

Nanging, Gusti Allah kang Maha Welas lan Maha Asih marang kabeh makhluk-e, menehi wektu lan ngundurake paukuman mau nganti tekan wektu kang wis ditemtokake, yaiku dina kiyamat. Ing dina iku, kabeh manungsa bakal diadili kanthi adil. Allah iku Maha Mirsani marang kabeh tumindake para kawulane. Ora ana barang siji-sijia kang bisa ndhelik saka pandelenge Allah, sanajan tumindak mau ditindakake kanthi meneng-menengan utawa ana ing njero ati. Kabeh bakal kacetha lan bakal entuk piwales kang trep karo apa kang wis dilakoni, apa iku kabecikan utawa piala.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake marang kita bab gedhene sih welas asih lan pangapurane Allah marang manungsa. Panjenengane ora enggal-enggal nyiksa sanajan manungsa kerep nglakoni dosa. Iki mesthine bisa ndadekake kita luwih seneng lan tresna marang Islam, amarga agama iki mulangake bab pangarep-arep lan ora gampang putus asa saka rahmate Allah.
• Kita dielingake supaya ora nyepelekake dosa, sanajan dosa mau katon cilik. Amarga yen Allah kepengin ngukum kanthi langsung, mesthi kabeh bakal rusak. Mula, kita kudu enggal-enggal tobat lan nyuwun pangapura marang Allah sadurunge tekan wektu kang wis ditemtokake.
• Ayat iki uga menehi panglipur lan pangarep-arep marang wong-wong mukmin kang taat. Dina kiyamat iku dina kang mesthi bakal teka, lan ing kono kabeh kabecikan bakal dibales kanthi kabagjan kang langgeng. Iki ndadekake kita luwih semangat nglakoni amal saleh lan nggoleki ridhane Allah.
• Kita kudu yakin yen Allah iku Maha Mirsani. Ora ana siji-sijia tumindak kita kang luput saka pandelenge. Mula, kita kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabeh perkara kanthi ikhlas amarga mung kanggo ngupaya ridhane Allah.