Surja Fatir — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• يُؤَاخِذُ: Dënon, ndëshkon menjëherë për veprat.
• بِمَا كَسَبُوا: Për atë që kanë punuar nga mëkatet dhe gabimet.
• عَلَى ظَهْرِهَا: Mbi sipërfaqen e tokës.
• مِن دَابَّةٍ: Nga çdo krijesë që lëviz mbi tokë.
• أَجَلٍ مُسَمًّى: Një afat i caktuar dhe i njohur tek Allahu, që është Dita e Kiametit.

Tefsiri i Ajetit:

Sikur Allahu t'i dënonte njerëzit menjëherë për mëkatet dhe gabimet që kanë bërë, nuk do të linte asnjë krijesë të gjallë mbi sipërfaqen e tokës – as njerëz, as kafshë – pa i shfarosur të gjithë. Por, nga mëshira dhe butësia e Tij, Ai nuk nxiton me dënimin; Ai ua shtyn ndëshkimin deri në një afat të caktuar që Ai e di, i cili është Dita e Kiametit. Kur të vijë ai afat, atëherë Allahu do t'i japë secilit shpërblimin e tij të plotë: kush ka bërë mirë, do të shpërblehet me mirësi, e kush ka bërë keq, do të ndëshkohet sipas veprave të tij. Allahu është Ai që i sheh të gjithë robërit e Tij dhe i di të gjitha veprat e tyre, të fshehta e të hapura, dhe asgjë nuk i shpëton Atij.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet na mëson se Allahu është shumë i mëshirshëm dhe i butë me robërit e Tij; Ai nuk nxiton me dënimin, por u jep njerëzve kohë për t'u penduar dhe për t'u kthyer tek Ai.
• Na tregon se drejtësia e Allahut është e përsosur: Ai nuk e lë asnjë vepër pa shpërblim apo ndëshkim, por gjithçka do të marrë hak në Ditën e Kiametit.
• Na nxit që të mos mashtrohemi nga vonesa e dënimit, sepse ajo vonesë është vetëm një mundësi për pendim, jo shenjë e harresës së Allahut.
• Na bën të kuptojmë se Allahu i sheh të gjitha veprat tona, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në çdo veprim dhe të përpiqemi të bëjmë mirë, sepse Ai është dëshmitar i gjithçkaje.
• Ajeti na jep shpresë për mëshirën e Allahut dhe na paralajmëron për drejtësinë e Tij, duke na bërë të jetojmë mes frikës dhe shpresës – frikë nga ndëshkimi i Tij dhe shpresë në faljen e Tij.