Sura Fatir — Werset 45

Znaczenie słów:

• يُؤَاخِذُ – karze, pociąga do odpowiedzialności.
• بِمَا كَسَبُوا – za to, co uczynili, za ich czyny i grzechy.
• عَلَى ظَهْرِهَا – na jej powierzchni, tj. na powierzchni ziemi.
• دَابَّةٍ – stworzenie poruszające się po ziemi, zwierzę.
• يُؤَخِّرُهُمْ – odkłada, opóźnia ich (karę).
• أَجَلٍ مُسَمًّى – wyznaczony, określony czas.
• بَصِيرًا – Widzący, Doskonale znający wszystko.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Gdyby Bóg miał natychmiast karać ludzi za wszystkie ich grzechy i złe uczynki, które popełnili, to nie pozostawiłby na powierzchni ziemi żadnego stworzenia – ani człowieka, ani zwierzęcia. Wszystko uległoby zagładzie, ponieważ grzechy ludzi są liczne i ciężkie. Jednak Bóg, przez swoją łaskę i miłosierdzie, nie przyspiesza kary. Odkłada ją do wyznaczonego czasu, który On sam ustalił – a jest nim Dzień Sądu Ostatecznego. Kiedy nadejdzie ten czas, Bóg dokona rozrachunku ze swoimi sługami. On jest Doskonale Widzący i nic nie uchodzi Jego wiedzy – zna wszystkie ich czyny, zarówno dobre, jak i złe. W tym dniu każdy otrzyma dokładnie to, na co zasłużył: za dobro – dobro, a za zło – karę.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Miłosierdzie Boga przewyższa Jego karę – Bóg nie śpieszy się z karaniem, daje ludziom czas na pokutę i poprawę. To dowód Jego ogromnej łaski i cierpliwości wobec stworzeń.
2. Sprawiedliwość Boga jest doskonała – choć kara jest odroczona, nie zostanie zapomniana. Bóg widzi wszystko i w wyznaczonym czasie rozliczy każdego z nas. To uczy nas odpowiedzialności za nasze czyny.
3. Zachęta do pokuty – skoro Bóg daje nam czas, powinniśmy go wykorzystać na powrót do Niego, naprawienie błędów i czynienie dobra, zanim nadejdzie nasz kres.
4. Pocieszenie dla wierzących – ten werset niesie nadzieję, że Bóg nie pozostawia niczego bez odpowiedzi. Ci, którzy czynią dobro, otrzymają nagrodę, a ci, którzy czynią zło – sprawiedliwą karę.
5. Świadomość Bożej obecności – Bóg jest zawsze z nami i widzi wszystko. Ta świadomość powinna nas skłaniać do unikania grzechów i pielęgnowania pobożności w codziennym życiu.