Surah Fatir — Aya 45

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• يُؤَاخِذُ: ya yi musu hukunci da gaggawa a duniya.
• بِمَا كَسَبُوا: saboda zunubai da laifuffukan da suka aikata.
• مِن دَابَّةٍ: daga kowace dabba mai rarrafe a doron ƙasa.
• أَجَلٍ مُسَمًّى: wani lokaci da aka ƙayyade wanda ya sani, wato ranar tashin kiyama.

Fassarar Ayar:

Da Allah zai yi wa mutane hukunci da gaggawa a duniya saboda zunubai da laifuffukan da suka tara wa kansu, da ba zai bar wata dabba mai rarrafe a saman doron ƙasa ba, domin dukansu za su halaka. Amma Allah mai jinƙai ne kuma mai haƙuri, don haka baya gaggauta musu hukunci, sai dai yana jinkirta musu zuwa wani lokaci da ya ƙayyade a wurinsa, wato ranar tashin kiyama. To idan wannan lokaci ya zo, za a yi musu hisabi cikin adalci. Lalle ne Allah ya kasance Mai gani ga bayinsa, babu wani abu da ya ɓoye a gare shi daga ayyukansu, na alheri ko na sharri, kuma zai saka musu daidai da abin da suka aikata.

Fa’idojin Ayar:

1. Nuna girman jinƙan Allah da haƙurinsa ga bayinsa, domin da ba haka ba, da duniya ta riga ta lalace saboda yawan zunubai.
2. Ƙarfafa wa masu zunubi bege na tuba, domin Allah baya gaggauta hukunci, yana ba su dama su koma gare shi.
3. Tunatar da cewa ranar tashin kiyama tabbatacciya ce, kuma ita ce ranar da za a yi cikakken hisabi, don haka mutum ya shirya mata da ayyukan alheri.
4. Ƙarfafa wa masu kyautatawa zuciya, domin Allah yana ganin ayyukansu kuma ba zai ɓata musu sakamakonsu ba.
5. Nuna cewa Allah ba ya mantawa da kome, kuma ba ya buƙatar wani shaida domin ya san halin bayinsa, domin shi Mai gani ne da komai.