Surja Fatir — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• Kufru (كَفَرُوا): Mohimi i Zotit dhe i asaj që kanë sjellë të dërguarit e Tij.
• Adhabun shdid (عَذَابٌ شَدِيدٌ): Dënim i ashpër dhe i dhembshëm në jetën tjetër.
• Amanu (آمَنُوا): Besimi i sinqertë në Zotin, engjëjt, librat, të dërguarit dhe ditën e fundit.
• Salihate (الصَّالِحَاتِ): Veprat e mira dhe të ndershme që janë në përputhje me udhëzimin e Zotit.
• Magfirah (مَغْفِرَةٌ): Falje e plotë e mëkateve dhe mbulim i tyre nga Zoti.
• Ajrun kebir (أَجْرٌ كَبِيرٌ): Shpërblim i madh që nuk mund të matet, i cili është Xhenneti.

Tefsiri i Ajetit:

Zoti i Lartësuar, pasi ka përmendur në ajetet paraprake se shejtani është armik i njeriut dhe se ai i thërret njerëzit që të jenë prej banorëve të zjarrit, tani e bën të qartë përfundimin e atyre që i përgjigjen shejtanit dhe atyre që i përgjigjen Zotit. Ai thotë: Ata që mohuan Zotin dhe nuk besuan në Të, duke ndjekur rrugën e shejtanit dhe duke mohuar të dërguarit e Tij, për ta ka dënim të ashpër dhe të dhembshëm në Ditën e Gjykimit. Ndërsa ata që besuan me sinqeritet në Zotin dhe në të dërguarit e Tij, dhe i shoqëruan besimin me vepra të mira e të ndershme, për ta ka falje nga Zoti për mëkatet e tyre, sepse Ai i mbulon ata dhe i fal, dhe për ta ka shpërblim të madh e të vazhdueshëm, i cili është Xhenneti me begatitë e tij të përjetshme. Pra, Zoti i ka ndarë njerëzit në dy grupe: grupi i mohuesve që merr dënim, dhe grupi i besimtarëve që merr falje dhe shpërblim të madh.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Drejtësia e Zotit është e përsosur: Ai nuk i lë mohuesit pa dënim, as besimtarët pa shpërblim.
2. Besimi nuk mjafton vetëm me fjalë, por duhet të shoqërohet me vepra të mira dhe të ndershme.
3. Mëshira e Zotit është e madhe: Ai i fal mëkatet e besimtarëve dhe u jep atyre shpërblim të madh, duke treguar bujarinë e Tij të pakufishme.
4. Ajeti nxit njeriun që të jetë prej besimtarëve që punojnë vepra të mira, sepse fundi i tyre është Xhenneti dhe kënaqësia e Zotit.
5. Paralajmërim i qartë për ata që ndjekin rrugën e shejtanit dhe mohojnë Zotin, se fundi i tyre është dënim i ashpër.