Surat Yasin — Ayat 12

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نُحْيِي الْمَوْتَىٰ : nguripake wong kang wis padha mati, yaiku nalika dina kiyamat.
• مَا قَدَّمُوا : samubarang kang wis padha ditindakake lan dilakoni ing donya, apa dene becik utawa ala.
• آثَارَهُمْ : bekas-bekas utawa jejak saka tumindake, kayata anak kang saleh, ilmu kang migunani, sedekah jariyah, utawa uga tumindak ala kang ditiru wong liya.
• أَحْصَيْنَاهُ : wis kita etung lan kita cathet kabeh kanthi cetha, ora ana kang keri.
• إِمَامٍ مُبِينٍ : kitab kang cetha lan dadi induk, yaiku Lauhul Mahfuzh.

2) Katrangan surat Yasin ayat 12:

Allah SWT ngandhakake kanthi tegas yen Panjenengane iku kang nguripake maneh wong-wong kang wis padha mati, yaiku nalika dina kiyamat dipunbangkitake saka kubure kanggo dipunetung amal lakune. Ora mung nguripake, Allah uga nyathet kabeh apa kang wis dilakoni dening manungsa ing donya, apa dene tumindak becik utawa tumindak ala. Ora mung tumindake dhewe kang dicathet, nanging uga bekas-bekas utawa jejak saka tumindake mau, yaiku samubarang kang isih terus mili pahalane utawa dosane sawise dheweke mati. Tuladhane bekas becik: anak kang saleh kang tansah ndongakake wong tuwane, ilmu kang dipungunakake dening wong akeh, lan sedekah jariyah kang ora pedhot pahalane. Dene tuladhane bekas ala: syirik, maksiat, lan tumindak ala kang ditiru dening wong liya sawise dheweke mati.

Kabeh iku wis dipunetung lan dipuncathet kanthi cetha ing sawijining kitab kang dadi induk, yaiku Lauhul Mahfuzh, ora ana siji-sijia barang kang luput saka kawruhe Allah. Mulane, wong kang duwe akal sehat kudu tansah ngitung-ngitung awake dhewe, muhasabah, supaya bisa dadi tuladha kang becik ing uripe lan uga sawise dheweke mati.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake yen urip ing donya iku mung sadhela, lan saben tumindak kita bakal dipunetung lan dipunwales dening Allah ing dina kiyamat.
• Kita diajari supaya ora mung mikirake tumindak kang becik kanggo awake dhewe, nanging uga ninggalake bekas kang becik kang terus migunani kanggo wong liya, kayata mulang ilmu, nyekolahake anak, lan sedekah.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang nggatekake tumindak lan akibat, mula kita kudu tansah ngati-ati supaya ora ninggalake jejak kang ala.
• Kanthi ngerteni yen kabeh wis dicathet ing Lauhul Mahfuzh, kita dadi luwih tenang lan semangat amarga ora ana kabecikan kang ilang, sanajan mung sethithik.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah muhasabah lan nggawe urip iki minangka sarana kanggo nglakoni kabecikan, supaya bisa dadi tuladha kang becik kanggo generasi sabanjure.