Surat Yasin — Ayat 13

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَاضْرِبْ (wadrib): tegesé "gawea" utawa "critakna"; ing kene ateges "gawea conto utawa perumpamaan".
• مَثَلًا (matsalan): tegesé "perumpamaan", "conto", utawa "crita kang bisa dijupuk piwulangé".
• أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ (ashhābal-qaryah): tegesé "wong-wong kang manggon ing sawijining kutha/desa". Ing kene kutha kang dimaksud yaiku Anthakiyah (Antiokhia).
• الْمُرْسَلُونَ (al-mursalūn): tegesé "para utusan" yaiku para rasul kang diutus déning Allah.

2) Tegesé ayat:

Dhuh Nabi Muhammad, gawea perumpamaan kanggo wong-wong musyrik kang mbantah lan nglawan dakwahmu, yaiku critané wong-wong kang manggon ing sawijining kutha (Anthakiyah). Nalika iku, ana para utusan kang teka ing kutha mau kanggo ngajak wong-wongé supaya padha iman marang Allah lan ninggalake nyembah saliyané Allah. Para utusan mau diutus déning Allah (ing crita iki yaiku para rasulé Nabi Isa 'alaihissalam). Nanging wong-wong ing kutha mau padha mbantah lan nganggep goroh marang para utusan mau. Crita iki dadi piwulang lan tuladha kanggo wong-wong musyrik ing jamané Nabi Muhammad, supaya padha njupuk pelajaran saka apa kang kelakon marang umat-umat kang mbantah para utusan sadurungé.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Crita-crita ing Al-Qur'an iku dudu mung dongeng, nanging ngandhut piwulang lan pelajaran kanggo wong-wong kang gelem mikir lan njupuk 'ibrah.
• Saben umat mesthi ana utusané dhéwé-dhéwé, lan tugas para utusan iku mung ngajak marang dalan kang bener, dudu meksa supaya wong-wong padha iman.
• Wong-wong kang mbantah lan nglawan dakwah para utusan bakal nemu akibat kang ora becik, mula kudu padha ngati-ati.
• Al-Qur'an iku kitab kang kebak crita lan tuladha kang bisa nuntun manungsa marang dalan kang bener lan nyenengake ati.
• Kanthi maca lan nggatekake crita-crita ing Al-Qur'an, kita bisa tambah iman lan tresna marang agama Islam, amarga Al-Qur'an iku dadi pepadhang lan pituduh kanggo sakabèhing manungsa.