Surja Ja Sin — Ajet 12

Kuptimi i fjalëve:

• Nuhji el-mevta: I ngjallim të vdekurit (për ringjallje në Ditën e Gjykimit).
• Ma kaddemu: Atë që kanë paraprirë me vepra të mira apo të këqija gjatë jetës së tyre.
• Atharehum: Gjurmët dhe efektet që kanë lënë pas vdekjes, qoftë vepra të mira si lëmasha e vazhdueshme (sadaka xharije), dija e dobishme, fëmija i mirë, qoftë vepra të këqija si mëkatet që vazhdojnë të përhapen.
• Imam mubin: Libri i qartë, që është Lehvi Mahfudhi (Pllaka e Ruajtur).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na njofton se Ai është Ai që i ngjall të vdekurit në Ditën e Kiametit për t’i marrë në llogari. Ai i shkruan të gjitha veprat që njeriu ka bërë gjatë jetës së tij në dynja, të mira apo të këqija, dhe nuk i harron ato. Përveç kësaj, Ai i shkruan edhe gjurmët që njeriu i lë pas vetes, qoftë në jetë, qoftë pas vdekjes – si veprat e mira që i bëjnë të tjerët duke ndjekur shembullin e tij, ose mëkatet që përhapen për shkak të tij. Kështu, shpërblimi dhe ndëshkimi nuk kufizohet vetëm në atë që ka bërë vetë personi, por përfshin edhe atë që ka qenë shkak për të. Dhe të gjitha këto janë të regjistruara në një libër të qartë, që është Lehvi Mahfudhi, ku asgjë nuk mungon dhe asgjë nuk harrohet.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson se ringjallja është e vërtetë dhe se Allahu ka fuqi të plotë për ta bërë këtë, gjë që na bën të përgatitemi për atë Ditë të Madhe.
2. Na nxit që të lëmë gjurmë të mira pas vetes – si dija e dobishme, lëmosha e vazhdueshme, fëmijët e mirë dhe veprat që u shërbejnë njerëzve – sepse shpërblimi i tyre vazhdon edhe pas vdekjes.
3. Na tërheq vërejtjen se çdo vepër, e madhe apo e vogël, është e regjistruar tek Allahu, dhe se nuk ka asnjë gjë që i shpëton dijes dhe regjistrimit të Tij.
4. Na bën të kuptojmë se përgjegjësia jonë nuk është vetëm për veprat tona personale, por edhe për ndikimin që kemi te të tjerët – prandaj duhet të jemi shembull i mirë në çdo gjë që bëjmë.