Sura Ja Sin — Werset 47

Znaczenie słów:

• أَنفِقُوا – wydawajcie, dzielcie się swoim majątkiem.
• مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ – z tego, czym Bóg was obdarzył i co wam dał.
• أَنُطْعِمُ – czy mamy karmić / dawać pożywienie?
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ – oczywiste, wyraźne zbłądzenie i odejście od prawdy.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Kiedy wzywano niewiernych z Mekki do wydawania z majątku, który Bóg im dał, na rzecz biednych i potrzebujących, oni odpowiadali wierzącym z pogardą i szyderstwem: „Czy mamy karmić tych, których gdyby Bóg chciał, to by ich nakarmił?”. Twierdzili, że skoro Bóg nie dał tym ludziom środków do życia, to znaczy, że On tego nie chce, a oni nie chcą sprzeciwiać się woli Boga. W ten sposób usprawiedliwiali swoją skąpość i brak miłosierdzia.

Ich słowa nie wynikały jednak z prawdziwej wiary w wolę Boga, lecz były formą kpiny i drwiny z wierzących. Dowodem na to jest ich końcowe stwierdzenie skierowane do muzułmanów: „Wy jesteście tylko w jawnym błędzie”, to znaczy, że według nich wiara w Boga i nakaz dzielenia się majątkiem jest odejściem od prawdy. W rzeczywistości to oni byli w błędzie, ponieważ odrzucili jasne przykazanie Boga i usprawiedliwiali swoje nieposłuszeństwo pustymi argumentami.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Nakaz dzielenia się majątkiem – werset ten uczy nas, że wydawanie z tego, co dał nam Bóg, jest obowiązkiem wierzącego i wyrazem wdzięczności wobec Stwórcy.
2. Ostrzeżenie przed fałszywymi usprawiedliwieniami – człowiek nie powinien wykorzystywać woli Boga jako wymówki do zaniedbywania obowiązków względem innych ludzi. Bóg dał nam środki, abyśmy je pomnażali i dzielili się nimi.
3. Piękno postawy wierzących – muzułmanie, którzy wzywają do dobra i pomocy innym, są na drodze prawdy, nawet jeśli spotykają się z kpiną i odrzuceniem.
4. Miłosierdzie jako cecha wiary – prawdziwa wiara przejawia się w trosce o innych, zwłaszcza o ubogich i potrzebujących. To jedna z dróg do zdobycia miłości Boga i Jego przebaczenia.
5. Cierpliwość wobec szyderców – wierzący powinien wytrwać w swoim przekonaniu i nie zniechęcać się drwinami tych, którzy odrzucają prawdę, gdyż ich postawa nie zmienia wartości dobra, które czynimy.