سوره یس — آیه 47

### معانی واژگان

• أَنفِقُوا: از اموالتان در راه خدا انفاق کنید و به نیازمندان کمک کنید.
• مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ: از آنچه خداوند به شما روزی و عطا کرده است.
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ: گمراهی آشکار و روشن.

### تفسیر آیه

هنگامی که به کافران گفته میشود: «از اموالی که خداوند به شما روزی داده است انفاق کنید»، آنان با نگاهی آمیخته به انکار و استهزا به مؤمنان پاسخ میدهند: «آیا ما کسانی را اطعام کنیم که اگر خدا میخواست، خودش آنان را غذا میداد؟» آنان با این سخن، خواستند خود را پیرو مشیت الهی جلوه دهند و بگویند که اگر خداوند برای آن فقیران روزی مقرر کرده بود، آنان بینیاز میشدند؛ پس ما نباید دخالت کنیم. اما این استدلال، بهانهای بیش نبود و در حقیقت، آنان از روی عناد و تکبّر، از انفاق سر باز میزدند. سپس به مؤمنان گفتند: «شما در گمراهی آشکاری هستید» که ما را به چنین کاری فرمان میدهید. این پاسخ، نشاندهندهٔ عمق کفر و دشمنی آنان با حق بود؛ زیرا آنان نه تنها از انفاق خودداری میکردند، بلکه مؤمنان را نیز گمراه میخواندند.

### فواید و پیامهای آیه

• انفاق، نشانهٔ ایمان و بندگی است: مؤمنان با انفاق از اموال خود، شکر نعمتهای الهی را به جا میآورند و به دیگران کمک میکنند، در حالی که کافران با بهانههای واهی، از این کار سرباز میزنند.
• بهانههای کافران بیاساس است: استدلال آنان که «اگر خدا میخواست، خودش اطعام میکرد» بهانهای است برای فرار از مسئولیت؛ زیرا خداوند انسانها را وسیلهٔ رفع نیاز یکدیگر قرار داده و انفاق را عبادتی بزرگ شمرده است.
• دشمنان حق، مؤمنان را گمراه میخوانند: این آیه به مؤمنان هشدار میدهد که مخالفان، همواره آنان را به باطل متهم میکنند؛ اما مؤمنان باید بر راه حق استوار بمانند و از سخنان بیمبنای آنان نهراسند.
• انفاق، سبب پاکی و برکت است: خداوند در قرآن، انفاق را مایهٔ رشد و پاکی روح میداند و کسانی را که از آن دریغ میکنند، به عاقبتی سخت بشارت میدهد.