Sure Yâsîn — Ayet 47

Kelime Anlamları:

• Enfiku (أَنْفِقُوا): Harcayın, infak edin, verin.
• Rezeka (رَزَقَكُمُ): Size rızık olarak verdiği şeylerden.
• Edıllu (ضَلَالٍ): Sapkınlık, doğru yoldan uzaklaşma.
• Mübîn (مُبِينٍ): Apaçık, çok açık, gözle görülür derecede belli olan.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kâfirlerin ne kadar ileri derecede bir inkâr ve inat içinde olduklarını bizlere haber vermektedir. Müminler, Allah’ın emri gereği kâfirlere ve toplumdaki ihtiyaç sahiplerine, Allah’ın kendilerine verdiği rızıktan infak etmelerini, yani harcamalarını ve yoksulları doyurmalarını söylediklerinde, kâfirler bu çağrıya karşılık olarak alaycı ve kibirli bir tavırla şöyle derler: “Biz mi doyuracağız o kimseleri ki, Allah dileseydi onları zaten doyururdu? Siz bu sözünüzle bize neyi emrediyorsunuz? Siz ancak apaçık bir sapkınlık içindesiniz!”

Onlar bu sözleriyle aslında Allah’ın iradesini bahane ederek kendi cimriliklerini ve duyarsızlıklarını örtbas etmeye çalışıyorlardı. Hâlbuki Allah Teâlâ, kullarını infaka ve yardımlaşmaya teşvik etmiş, bu davranışı imanın bir gereği kılmıştır. Onların bu itirazı, gerçekte Allah’ın emrine karşı bir başkaldırı ve müminlerin samimi çağrısını küçümseme çabasıdır. Bu sözleriyle onlar, kendilerinin doğru yolda olduklarını, müminlerin ise yanlış bir yol üzere bulunduklarını iddia ediyorlardı. Oysa gerçek tam tersidir; doğru yoldan sapanlar, Allah’ın emrini terk edenlerdir.

Bu âyet bize çok önemli bir ders vermektedir: İnfak etmek, malın ve rızkın gerçek sahibinin Allah olduğunu bilmenin ve O’na şükretmenin bir göstergesidir. Allah’ın verdiği nimetlerden başkalarını da faydalandırmak, müminin ahlâkıdır. Kâfirlerin bu tutumu ise, kıyamet gününde pişmanlık duyacakları bir yanılgıdır. Bizler, Allah’ın rızasını kazanmak için elimizdekilerden infak etmeli, ihtiyaç sahiplerini gözetmeli ve bu güzel ahlâkı hayatımızın bir parçası hâline getirmeliyiz. Unutmayalım ki, infak etmek malı eksiltmez; aksine Allah katında onu artırır ve bereketlendirir.