Surja Ja Sin — Ajet 69

Kuptimet e fjalëve:

• الشِّعْرَ (sh-Shi'ra): vargjet e rregulluara me rimë dhe metër, të cilat i thurin poetët.
• وَمَا يَنبَغِي لَهُ (we ma jenbagi lehu): nuk i përshtatet atij, nuk është në natyrën e tij dhe as nuk i takon atij.
• ذِكْرٌ (dhikr): këshillë dhe përkujtim që zgjon zemrat.
• قُرْآنٌ مُّبِينٌ (Kur'an mubin): lexim i qartë që dallon të vërtetën nga e kota dhe sqaron çdo gjë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e mohon nga Profeti i Tij Muhammedi ﷺ çdo lidhje me poezinë, duke thënë se Ai nuk ia mësoi atij poezinë dhe as nuk i përshtatet atij të jetë poet. Kjo sepse poezia nuk ishte prej natyrës së tij fisnike, as prej karakterit të tij të lartë, dhe as nuk i takonte atij që të merrej me të. Allahu e mbrojti atë nga kjo që armiqtë e tij të mos gjenin rast për ta akuzuar atë se ajo që solli ishte poezi apo magji. Pastaj Allahu sqaron se ajo me të cilën erdhi Profeti ﷺ nuk është gjë tjetër veçse këshillë dhe përkujtim për njerëzit, dhe Kuran i qartë që dallon të vërtetën nga e kota, me ajete të qarta, ligje të drejta dhe mësime të urta. Ky Kuran është udhërrëfyes për atë që ka zemër të gjallë dhe mendje të ndritur, dhe argument bindës kundër atyre që mohojnë, derisa ata që e refuzojnë atë e meritojnë dënimin e Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Kuranit dhe lartësia e tij mbi çdo fjalë njerëzore, sepse ai nuk është poezi e as prozë e zakonshme, por fjalë hyjnore që tejkalon çdo krijim.
2. Dëshmi se Profeti Muhammed ﷺ ishte i sinqertë në thirrjen e tij, sepse Allahu e mbrojti atë nga poezia që të mos dyshohet në mesazhin e tij.
3. Kuranit i takon të lexohet me mendim dhe reflektim, sepse ai është i qartë dhe i kuptueshëm për këdo që kërkon udhëzim.
4. Nxitje për t'u këshilluar me Kuranin dhe për t'u kthyer tek ai në çdo kohë, sepse ai është përkujtimi më i mirë dhe udhërrëfyesi më i drejtë.
5. Argumenti i Allahut kundër njerëzve është i plotë me anë të Kuranit, prandaj kush e refuzon atë pasi i është bërë i qartë e meriton dënimin.