Suurah Yaa-Siin — Aayad 69

Macnaha Erayada:

• الشِّعْرَ: Gabay, weedho miisaan iyo qaafiyo leh oo hadal lagu xidho.
• مَا يَنبَغِي لَهُ: Kuma habboona, kuma toosna, mana ahayn mid ku habboon dabeecaddiisa.
• ذِكْرٌ: Waano, xusuus, iyo dood lagu waana qaato.
• قُرْآنٌ مُّبِينٌ: Qur’aan cad oo iftiimaya, xalaasha iyo xaaraamta ka dhex muuqato.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaanu ka warramaynaa inaan Nabiga (SCW) barin gabay, mana habboona inuu ahaado gabyaa. Sababta oo ah gabaygu waa hadal mala-awaal ah oo lagu xidho miisaan iyo qaafiyo, Nabiguna (SCW) waa ka maqnaa arrintan dabeecad ahaan iyo tarbiyo ahaanba. Sidaa darteed, waxaa been abuur ah in la yiraahdo waa gabyaa ama waa shaydaan ku hadla.

Waxa uu la yimid Nabigu (SCW) ma aha gabay, laakiin waa dhigmo (xusuus) iyo Qur’aan cad oo u kala saaraya runta iyo baadilka, toosnaanta iyo marin habaabka. Qur’aankani waa iftiin muuqda, xukunkiisu waa cad yahay, waana waano loogu talagalay dadka caqligooda leh ee doonaya hanuun. Waxa uu u digayaa qalbiga nool ee xaqa aqbali kara, waxa uu ku cadeynayaa hujjadda Eebe ee dadka gaalada ah, si ay u noqoto dood ku qaadista maalinta Qiyaame.

Faa'iidooyinka laga qaato Aayadda:

1. Nebinimada Nabiga (SCW) waxay ku cad tahay dabeecaddiisa – Ilaahay wuxuu ka ilaaliyay gabayga iyo hadal kasta oo aan xaq ahayn, taasoo muujinaysa inuu yahay Rasuul run ah oo xaqa keliya ku hadla.
2. Qur’aanku waa kitaab cad oo iftiimaya – Ma aha hadal qarsoon ama aan la fahmi karin, laakiin waa hanuun cad oo dadku ku garto xaqa iyo baadilka.
3. Qur’aanku waa waano iyo naxariis – Waxa uu u soo dagay inuu dadka u noqdo xusuus iyo waano, si ay u toosaan oo ay u hanuunaan.
4. Qur’aanku waa hujjad ku qaadista dadka – Kii xaqa aqbalaba waa hanuunay, kii diidaba hujjaddu way ku dhacaysaa, maalinta Qiyaamena waa lagu xisaabin doonaa.
5. Nabiga (SCW) waa ka dheeraa hadal xun – Tani waxay noo tusinaysaa inay tahay inaan hadalka fiican ku hadalno oon ka fogaanno hadal kasta oo aan faa'iido lahayn.