Ас-Саффат сүрәсе — Аять 172

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِنَّهُمْ — алар, ягъни расүлләр (пәйгамбәрләр).
• لَهُمُ — аларга (аеруча билгеләнгән).
• الْمَنصُورُونَ — ярдәм ителүчеләр, җиңүчеләр (дошманнарына каршы).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Үзенең расүлләренә (пәйгамбәрләренә) булачак ярдәмен һәм җиңүен хәбәр итә. Аллаһының сүзе — аның хөкеме һәм вәгъдәсе — электән үк расүлләре өчен язылган булган: алар һичшиксез ярдәм ителәчәкләр. Бу ярдәм ике төрле: беренчедән, аларга дәлил һәм хөҗҗәт бирелеп, дошманнарын җиңәр өчен көч-кодрәт бирелә; икенчедән, аларның эше ахыр чиктә җиңү белән тәмамлана. Аллаһының расүлләренә ярдәме — аларның дәгъватларының дөреслеген исбатлый, ә аларга каршы чыкканнарның эше һәлакәт белән тәмамлана. Моннан тыш, Аллаһының диненә ярдәм итүче, Аның юлында көрәшүче җанлыларга да (мөэминнәргә) җиңү вәгъдә ителгән, чөнки алар расүлләрнең юлын дәвам итүчеләр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәсе хак — Ул Үзенең расүлләренә ярдәм итәчәгенә шик юк, һәм бу мөэминнәргә зур өмет бирә.
2. Дин эшендә җиңү — көч яки сан белән түгел, ә Аллаһының ярдәме белән була; шуңа күрә һәр мөэмин Аллаһыга тәвәккәл итәргә тиеш.
3. Пәйгамбәрләрнең тормышы безгә үрнәк: алар авырлыкларга дусар булсалар да, Аллаһыга ышанычларын җуймадылар, һәм ахырда аларның хаклыгы исбатланды.
4. Бу аять мөэминнәргә рухи көч бирә: әгәр син Аллаһы юлында булсаң, Ул сине һичбер вакытта ярдәмсез калдырмый.