Surat As-Saffat — Ayat 172

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِنَّهُمْ : satemene dheweke (yaiku para rasul utawa para utusan Allah).
• لَهُمُ : temen-temen dheweke iku.
• الْمَنصُورُونَ : wong-wong kang bakal ditulungi lan diparingi kamenangan.

2) Tegese ayat:

Satemene para utusan Allah iku temen-temen bakal diparingi pitulungan lan kamenangan dening Allah. Dheweke bakal menangake perkarane ngadhepi mungsuh-mungsuhe, bisa kanthi hujjah utawa alasan kang kuwat, bisa uga kanthi kekuwatan lan kakuwatan kang diparingake dening Allah. Janji iki wis ditetepake dening Allah lan ora bisa dibatalake. Para rasul lan wong-wong kang padha ngelakoni perjuangan ing dalane Allah bakal tansah entuk kamenangan, paling ora ing akhire, yaiku kamenangan kang sejati lan langgeng. Mungsuh-mungsuh kang padha nglawan dheweke bakal kalah, sanajan katon kuwat ing wiwitane.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi panglipur lan pangarep-arep marang saben wong kang ngelakoni kebecikan lan perjuangan ing dalane Allah, yen dheweke ora bakal ditinggal lan bakal entuk pitulungan.
• Nuduhake yen janji Allah iku mesthi kelakon, ora ana kang bisa ngalangi, mula kita kudu yakin lan percaya marang Allah.
• Nggawe kita luwih semangat lan seneng ngelakoni agama Islam, amarga kita ngerti yen perjuangan kang bener bakal entuk asil kang apik.
• Ngelingake yen kamenangan iku saka Allah, dudu mung saka kekuwatan manungsa, mula kita kudu tansah nyuwun pitulungan marang Allah.
• Ayat iki uga menehi piwulang supaya kita ora wedi marang mungsuh kang katon kuwat, amarga Allah iku Maha Kuwasa lan bakal nulungi wong-wong kang padha iman lan taqwa.