Surah Sad — Talata 12

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• قَوْمُ نُوحٍ – Ang mga tao ni Propeta Noah (sumakanya ang kapayapaan).
• عَادٌ – Ang tribo ng 'Ad, na pinangunahan ni Propeta Hud (sumakanya ang kapayapaan).
• فِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ – Si Paraon na may-ari ng mga tulos (mga istaka o pako na ginagamit sa pagpapahirap sa mga tao, at tumutukoy rin sa kanyang matatag at matibay na kaharian at mga gusali).

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay nagbibigay-aliw at pampalakas-loob sa Propeta Muhammad (sumakanya ang kapayapaan at pagpapala) at sa mga mananampalataya. Ipinapaalam nito na ang pagtanggi sa mga propeta ay hindi bago sa kasaysayan; marami na ang naunang mga tao ang tumanggi sa kanilang mga sugo. Bago pa man ang mga mapagsamantalang ito sa Mecca, may mga naunang nagtakwil sa katotohanan: ang mga tao ni Noah, na tumanggi sa kanya at hindi naniwala sa kanyang babala; ang tribo ng 'Ad, na kilala sa kanilang lakas at kayabangan ngunit nagpumilit sa kanilang pagmamalupit; at si Paraon, na may kapangyarihan at mga tulos na ginagamit niya sa pagpapahirap sa mga tao, ngunit sa kabila ng kanyang lakas, siya ay winasak ng kapangyarihan ng Allah. Ang mga ito ay mga halimbawa ng mga nagkaisa laban sa mga propeta, ngunit lahat sila ay nagapi at nawasak. Ang aral dito ay ang tagumpay ay laging nasa panig ng katotohanan, at ang mga nagtatangkang labanan ang Allah at ang Kanyang mga sugo ay tiyak na magkakamit ng kapahamakan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang kasaysayan ay isang aral: ang mga naunang bansa na tumanggi sa mga propeta ay winasak, kaya dapat matuto ang tao mula sa kanilang mga naging kapalaran.
2. Ang kapangyarihan at kayamanan ay hindi hadlang sa parusa ng Allah; si Paraon, sa kabila ng kanyang lakas at mga tulos, ay hindi nakaligtas sa kaparusahan.
3. Ang pagtitiyaga sa pagsunod sa katotohanan ay isang birtud; ang mga propeta ay nagtiis sa kabila ng pagtanggi ng kanilang mga tao, at sa huli ay nagwagi ang katotohanan.
4. Ang talatang ito ay nagbibigay-asa sa mga mananampalataya na ang kanilang pakikibaka laban sa kasamaan ay hindi nasasayang, sapagkat ang Allah ay laging sumasaklolo sa Kanyang mga matuwid na lingkod.
5. Ang pag-iisip sa mga nangyari sa mga naunang bansa ay nagpapalalim ng pananampalataya at nagtuturo sa tao na laging magpakumbaba sa harap ng kapangyarihan ng Allah.