سوره ص — آیه 12

معانی کلمات:

• ذُو الْأَوْتَادِ: صاحب میخها؛ اشاره به قدرت و استواری حکومت فرعون و همچنین ابزار شکنجهای که با آن مردم را عذاب میداد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبرش تسلیت و دلگرمی میدهد و میفرماید که این کافران و تکذیبکنندگان، اولین کسانی نیستند که پیامبران را دروغگو شمردند؛ بلکه پیش از آنها نیز اقوام بسیاری بودند که همین راه را پیمودند و سرانجام به عذاب الهی گرفتار شدند. از جمله این اقوام، قوم نوح بودند که پیامبر خود را تکذیب کردند و در طوفان غرق شدند. همچنین قوم عاد که با قدرت و نیروی فراوان، هود پیامبر را دروغگو خواندند و به باد سوزان هلاک شدند. و فرعون که صاحب قدرت و سازههای استوار و میخهای شکنجه بود و مردم را به شدت عذاب میکرد، نیز پیامبران را تکذیب نمود و سرانجام در دریا غرق گردید. این ذکر از اقوام پیشین، هشداری است برای کافران مکه و همه کسانی که راه تکذیب را در پیش میگیرند که عاقبت آنان نیز همچون گذشتگان، نابودی و خواری خواهد بود.

فواید و درسهای آیه:

1. تسلیت برای مؤمنان: این آیه به مؤمنان و پیامبران میآموزد که در برابر تکذیب و آزار دشمنان، صبر پیشه کنند و بدانند که سنت خداوند در تاریخ، نابودی ستمگران و یاری حق است.
2. عبرت از تاریخ: مطالعه سرنوشت اقوام پیشین، انسان را بیدار میکند و از غرور و تکبر بازمیدارد؛ چرا که هیچ قدرت و ثروتی نمیتواند مانع عذاب الهی شود.
3. عدالت الهی: خداوند هرگز ظالمان را بیجزا نمیگذارد؛ حتی اگر مانند فرعون صاحب قدرت و سازههای مستحکم باشند، عاقبت آنان هلاکت است و این نویدبخش عدالت پروردگار برای مظلومان است.
4. دعوت به ایمان: شنیدن سرنوشت شوم تکذیبکنندگان، انسان را به تفکر وامیدارد که راه نجات تنها در ایمان به خدا و پیروی از پیامبران است، نه در قدرت و ثروت دنیوی.