Surat Sad — Ayat 12

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• كَذَّبَتْ (Kadzdzabat): ngapusi, ora ngakoni, nolak kabeneran.
• قَوْمُ نُوحٍ (Qaumu Nuh): wong-wongé Nabi Nuh.
• عَادٌ ('Ad): kaumé Nabi Hud, sing kondhang kuwat lan gedhe awake.
• فِرْعَوْنُ (Fir'aun): raja Mesir sing gumedhe lan ngaku dadi Tuhan.
• ذُو الْأَوْتَادِ (Dzul Autad): sing duwe paku-paku. Tegese: duwe kekuwatan gedhe, bangunan kang kukuh, lan uga paku kanggo nyiksa wong.

2) Katrangané ayat:

Ayat iki nerangake menawa wong-wong kafir ing jamané Nabi Muhammad ﷺ iku dudu wong sing sepisanan ngapusi para rasul. Sadurunge wong-wong mau, wis akeh umat sing padha nglakoni bab sing padha. Wong-wongé Nabi Nuh padha ngapusi Nabi Nuh. Kaum 'Ad padha ngapusi Nabi Hud. Lan Fir'aun, raja sing duwe kekuwatan gedhe lan paku-paku kanggo nyiksa manungsa, uga ngapusi Nabi Musa. Kabeh mau padha nglakoni angkuh lan nolak kebeneran sing digawa dening para rasul. Mula, kabeh umat mau padha diajab dening siksa Allah.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Ayat iki mulangake marang kita menawa wong sing nolak kebeneran iku ora bakal menang. Senajan kuwat lan gedhe, kaya Fir'aun sing duwe paku-paku lan kekuwatan, pungkasane tetep kalah karo kekuwatane Allah.
• Kita kudu ngerti sejarah umat-umat sing wis kepungkur, supaya bisa njupuk pelajaran lan ora nglakoni kesalahan sing padha.
• Ayat iki uga nuduhake menawa Islam iku agama sing ngajeni marang para nabi lan rasul. Kabeh rasul saka Nabi Nuh nganti Nabi Muhammad ﷺ iku padha ngajak marang kebeneran sing padha.
• Sing paling penting, ayat iki ngelingake kita supaya ora gumedhe lan ora nolak kebeneran. Sapa sing gelem ngrungokake lan manut marang Allah, bakal entuk kabegjan ing donya lan akhirat.