Сад сүрәсе — Аять 34

Сүзләр аңлатмасы:

• Фәтанна — без аны сынадык, бәла-каза белән имтихан иттек.
• Көрси — тәхет, патшалык урыны.
• Җәсәдән — берән-бер тән, ягъни тулы булмаган, ярты гәүдәле бала (яки шайтан сурәтендәге мәхлук).
• Әнәб — тәүбә итте, Аллаһыга кайтты, йөз тотты.

Аять тәфсире:

Без Сөләйман пәйгамбәрне, әлбәттә, зур сынау белән сынадык. Ул бер кичтә үзенең хатыннарына кереп, һәркайсыннан Аллаһ юлында сугышырлык батыр бала туар дип ант итте. Ләкин ул «Иншә Аллаһ» димәде, чөнки эшне Аллаһ теләгенә бәйләмәде. Шуңа күрә аның хатыннарыннан берсе генә йөкле булды һәм ярты гәүдәле, ягъни үлек бала тудырды. Бу бала аның тәхете алдына куелды — бу аның өчен зур сынау һәм ачы хәсрәт булды. Шулай итеп, Аллаһ аңа үзенең көчсезлеген һәм һәр эштә Аллаһ теләгенә бәйле булуын күрсәтте. Аннары Сөләйман тәүбә итте, Раббысына кайтты һәм гафу сорады. Ул үз хатасын танып, Аллаһудан кичерү һәм үзеннән соң беркемгә дә бирелмәслек махсус патшалык сорады.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кеше һәр эшендә «Иншә Аллаһ» дип әйтеп, эшне Аллаһ теләгенә бәйләргә тиеш. Кем моны эшләми, ул сынауга дучар булырга мөмкин.
• Пәйгамбәрләр дә хата кылырга мөмкин, ләкин аларның бөеклеге — хатадан соң тиз тәүбә итүләрендә һәм Аллаһка кайтуларында.
• Аллаһ үз колларын сынау аша тәрбияли, аларның иманын ныгыта һәм аларга үз көчләрен, Аллаһка булган мохтаҗлыкларын искә төшерә.
• Тәүбә ишеге һәркемгә ачык — кеше никадәр зур хата кылса да, ихлас тәүбә итсә, Аллаһ аны кичерә һәм аңа тагын да зуррак нигъмәтләр бирә.