Сад сүрәсе — Аять 35

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әгъфир ли — мине гафу ит, гөнаһларымны ярлыка.
• һәб ли — миңа бүләк ит, бир.
• мүлкән лә йәнбәғи ли-әхәдин мин бәгъди — миннән соң беркемгә дә туры килмәслек, лаек булмаслык патшалык, хакимият.
• әл-Вәһһаб — бик күп бүләк итүче, юмартлыгы киң булган Аллаһ.

Аять тәфсире:

Сөләйман галәйһиссәләм үзенең хатасын аңлагач, тәүбә итеп, Раббысына ялварып әйтте: "И Раббым! Мине гафу ит, гөнаһларымны ярлыка. Һәм миңа андый патшалык, андый хакимият бир ки, ул миннән соң беркемгә дә лаек булмасын, беркемгә дә насыйп булмасын. Чөнки Син — бик күп бүләк итүче, юмартлыгы чиксез булган Аллаһсың".

Сөләйман пәйгамбәр бу дөнья малына, байлыкка һәм хакимияткә кызыгып түгел, ә Аллаһы Тәгаләнең үзенә генә хас булган могҗизалы бер мөмкинлек бирүен сорады. Ул бу патшалыкны дөнья мәнфәгате өчен түгел, ә Аллаһ юлында, кешеләргә файда китерү өчен кулланырга теләде. Аның бу догасы — ихлас күңелдән, чын йөрәктән кылган дога иде. Аллаһы Тәгалә аның бу догасын кабул итте һәм аңа җилләрне буйсындырды, җеннәрне һәм башка могҗизалы нәрсәләрне ирекле итте.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Тәүбә ише һәрвакыт ачык — кеше хата эшләсә дә, ихлас тәүбә итсә, Аллаһ аны гафу итә. Сөләйман кебек бөек пәйгамбәр дә тәүбә иткән, безнең өчен үрнәк күрсәткән.
2. Догада ихласлык һәм тәвазулылык — Сөләйман үзенең көченә, байлыгына ышанып түгел, ә Аллаһудан тыйнаклык белән сорады. Без дә Аллаһудан сораганда, аның юмартлыгына, мәрхәмәтенә таянырга тиешбез.
3. Дөнья малын Аллаһ юлында куллану — Сөләйман патшалыкны шәхси мәнфәгать өчен түгел, ә Аллаһ ризалыгы өчен сорады. Безгә дә бирелгән байлыкны, сәламәтлекне, мөмкинлекләрне Аллаһ юлында, кешеләргә файда өчен кулланырга кирәк.
4. Аллаһның юмартлыгы чиксез — "Әл-Вәһһаб" исеме Аллаһы Тәгаләнең бирүче, бүләк итүче булуын күрсәтә. Ул үз колларына теләгән нәрсәләрен бирә ала, аның хәзинәләре беркайчан да бетми.